Wat ik ook zeggen wil

  Laatst las ik een artikel in een landelijk bekend vrouwenblad — ja, als man lees ik vrouwenbladen — waarin stond dat multitasken kinderspel is. De eerste gedachte die tijdens het lezen in me opkwam was: multitasken, kinderspel? Niet echt. Ik geef het meteen toe: ik neem met enige regelmaat een vrouwenblad ter hand. Waarom? Omdat ze me een beter inzicht geven in de belevingswereld van vrouwen. Een aantal vrienden zegt dat ik mannenbladen moet lezen, en dat doe ik ook, maar ik heb geen behoefte om voortdurend artikelen te zien over peperdure auto’s waarmee je anderen de ogen kunt uitsteken, of over ‘mooie’ halfnaakte vrouwen die je verleidelijk aankijken terwijl ze hun kroonjuwelen tonen. Ik wil artikelen lezen die werelden laten zien waar ik me in kan vinden, die me inzichten geven in van alles en nog wat. Annemarie leest uiteraard ook vrouwenbladen. Als ze klaar is, pakt ze vaak een papiertje dat als bladwijzer dient. Dat legt ze dan bij een artikel dat ik volgens haar beslis...

  En ja hoor, daar is hij weer: Trump die opnieuw uithaalt naar de NAVO‑landen. Dit keer beweert hij dat de Verenigde Staten de NAVO‑partners niet langer hoeven te helpen. Maar klopt dat wel? Sinds hij voor de tweede keer het ambt van Amerikaanse president bekleedt, spreekt Trump met enige regelmaat op een venijnige manier over de NAVO‑landen. Vaak op een toon die, naar mijn mening, niet door de beugel kan. Het was dan ook te verwachten dat hij daarmee op een reprimande zou stuiten. Na talloze beledigingen besloten de NAVO‑landen dat ze de VS niet zouden steunen in het conflict met Iran, waardoor Trump zich in de steek gelaten voelt. Wat hij daarbij gemakshalve vergeet, is dat de NAVO een organisatie is die bescherming biedt aan lidstaten die worden aangevallen door een land dat géén NAVO‑lid is. Het is dus geen bondgenootschap dat een aanvallende rol vervult. De VS hebben samen met Israël Iran aangevallen en zijn daarmee de aanvallende partij. Iran reageerde door de Straat van...

  Dat het slecht gesteld is met het lezen — en vooral het begrijpend lezen — onder jongeren, is al jaren bekend. Maar hoe komt dat? Hebben ze geen interesse meer in lezen, of ontwikkelen ze simpelweg een eigen taal? Ik verbaas me er al lange tijd over hoe laag het niveau van begrijpend lezen in Nederland is. Terwijl het eigenlijk niet ingewikkeld hoeft te zijn: je leest een artikel of een boek, je neemt de tekst in je op, je schetst de situatie die wordt beschreven, je denkt er bewust of onbewust over na, en zo begrijp je wat er staat. Ik ben er eerlijk in: op de lagere school had ik zelf ook moeite met lezen. Dat kwam doordat mijn moeder midden in een echtscheidingsprocedure zat waarvan de uitkomst onzeker was. Ik dacht daar voortdurend aan, waardoor ik op school vaak niet helemaal bij de les was. Dat veranderde toen mijn moeder besloot mij naar een LOM‑school te sturen. Daar kreeg ik meer aandacht van de leerkrachten. Met zachte hand wezen ze me op dingen die met lezen te mak...

  Er zijn dagen dat er bij Annemarie en mij thuis niet veel gebeurt. Vandaag was zo’n dag. Ik ging met Jacky op pad om haar uit te laten. Deze keer liep ik niet naar de Rijnstraat; ik besloot dat de Voortsweg de voorkeur had. Jacky keek me even verrast aan — ze is immers gewend aan de Rijnstraat — maar ze stribbelde niet tegen. Als je de Voortsweg een eindje afloopt, kom je vanzelf in de natuur terecht. Toen Jacky dat zag, begon ze blij te blaffen. Honden hebben iets met de natuur, iets wat wij mensen eigenlijk ook hebben. Nieuwsgierig als altijd dook ze overal in waar ze maar in kon, waardoor ik dacht dat ik er goed aan had gedaan om eens een andere route te kiezen. Na een goed half uur keerden we terug naar huis. Op de parkeerplaats stond een bordeauxrode Volkswagen die ik meteen herkende: de auto van Annemarie-Sophie, het oudste kleinkind van Annemarie. Ze was samen met haar vriendin Anke gekomen. Annemarie-Sophie is enige tijd geleden afgestudeerd aan de Universiteit van Ut...

Een paar dagen geleden schreef ik over het feit dat gisteren de zomertijd weer is ingegaan. Ondanks dat ik een aantal uren van tevoren onze klokken al een uur vooruit had gezet, bleek de jetlag toch aanwezig. Hij was klein, maar een jetlag is een jetlag — en daardoor voel je je toch even wat minder actief. Toen Annemarie en ik vanochtend wakker werden, speelde Jacky uitbundig met een speeltje. Voor haar was er duidelijk niets aan de hand, maar wij voelden ons wat minder energiek. We leken meer op lappenpoppen dan op mensen van vlees en bloed. Na een paar minuten stond ik op, liep naar de badkamer om me op te frissen en keek mezelf in de spiegel aan. Ik zag een redelijk verfomfaaid gezicht. Even had ik het gevoel dat ik me aan mezelf moest voorstellen, omdat ik mezelf nauwelijks herkende. Na het opfrissen zag ik dat mijn gezicht weer wat meer op mij begon te lijken. Ik begon aan mijn dagelijkse scheerbeurt, wat de rest van het herstelwerk deed. Met iets meer moed bracht ik deodorant...

  Op zaterdag doen mijn vriendin en ik meestal de boodschappen voor de hele week. We pakken dan de auto, zodat het vervoer van de boodschappen makkelijk is. Maar deze keer besloten we het anders te doen. In de afgelopen week hadden we al een groot deel van de boodschappen ingekocht, waardoor de auto keurig op de parkeerplaats bleef staan. De resterende boodschappen zouden we tijdens een wandeling met Jacky meenemen. Annemarie en ik wonen aan Het Achtervoort in Enschede, in een hoekhuis met naastgelegen een grasveld waar kinderen geregeld voetballen. Dat is voor ons geen probleem; we houden juist van een beetje levendigheid in een doorgaans rustige buurt. Toen we met Jacky naar buiten liepen, was ze nog niet aangelijnd. Ze zette het meteen op een rennen. Bij het grasveld zag ze een voetbal haar kant op rollen. Op dat moment besloot ze dat de bal van haar was. Ze rende eropaf, sprong er bovenop, tuimelde er vanaf en kwam daarna vrolijk naar ons terug gerend. De jongen die achter ...

  En weer rommelt het binnen de gelederen van de BBB. Deze keer is het senator Robert van Gasteren die publiekelijk zijn lidmaatschap heeft opgezegd. Maar waarom deed hij dat? Ik ga al jaren niet meer naar de stembus om mijn stem uit te brengen. De redenen daarvoor heb ik in eerdere columns al uitgebreid beschreven, waardoor het weinig zin heeft om dat opnieuw te doen. Maar dat neemt niet weg dat ik het nog steeds leuk vind om over politiek te schrijven. De politiek blijft immers een onuitputtelijke bron waar columnisten graag gebruik van maken. Eén van die columnisten is Hans van Soest, die in het AD via zijn columns laat weten hoe hij naar de Nederlandse politiek kijkt. Zijn columns lees ik vaak, omdat ze inzicht geven in hoe een insider politieke kwesties benadert. Dat inzicht gebruik ik vervolgens weer om mijn eigen politiek getinte columns te schrijven. Het is mij hierdoor wel duidelijk dat er in Nederland politieke partijen zijn waar het op dit moment niet zo goed mee gaa...

Radio-icoon Tineke de Nooij windt er in een interview met een verslaggever van NU.nl geen doekjes om: ze vindt de huidige generatie dj’s verschrikkelijk. Maar is dat oordeel terecht? Ik luister al jaren niet meer naar de programma’s die op de radio worden uitgezonden. De reden is simpel: er wordt te veel gepraat en te weinig muziek gedraaid. Toch brak ik vandaag even met die gewoonte, omdat ik het gelijk van Tineke de Nooij bevestigd wilde zien. Dus zette ik 3FM maar eens op. Ik heb geen idee wie de dj was, maar hij praatte onafgebroken door. Binnen een minuut verlangde ik alweer hevig naar mijn Spotify-account. Ik dacht: dit is wel een heel makkelijke manier om je geld te verdienen . Af en toe haal je je sidekick erbij, je zegt iets wat nergens op slaat, je lacht om iets wat totaal niet grappig is, en je gaat weer verder met zinloos geklets over onderwerpen die niemand iets kan schelen. Dat deed me terugdenken aan de gouden jaren van de Nederlandse radio. Toen lieten dj’s zich nat...

  Gisteravond vernam ik dat GroenLinks-PvdA niet meer bestaat. Dat klinkt voor een flink aantal Nederlanders misschien als muziek in de oren, maar die muziek verstoor ik graag meteen: de partij bestaat nog wél, maar onder een nieuwe naam — Progressief Nederland (PRO) . Net als velen wist ik dat GroenLinks-PvdA al een tijd zocht naar een nieuwe naam. Na lang wikken en wegen werd dat uiteindelijk Progressief Nederland . Als progressief denkend mens vind ik die naam goed passen; een progressieve koers past volgens mij bij een land dat vooruit wil. Natuurlijk zijn er sceptici, ook binnen de partij zelf, die er anders over denken. Dat is hun goed recht. Ik kijk er positief naar, omdat ik geloof dat progressie ons land verder helpt. Toch is er een probleem. Er bestaan namelijk veel lokale partijen die ‘PRO’ in hun naam hebben staan, en die partijen voelen zich nu overvallen. De meeste van hen zijn weliswaar gelinkt aan GroenLinks-PvdA, maar niet allemaal. En niet elke PRO‑partij is p...

  Het is een vaststaand gegeven dat voorspellingsmarkten een verhoogde kans op impeachment in de Verenigde Staten laten zien. Maar wat betekent dat woord eigenlijk? Na een korte zoektocht ontdekte ik dat impeachment neerkomt op een procedure waarmee een Amerikaanse president kan worden afgezet. Dat klinkt als slecht nieuws voor Donald Trump, maar voordat zo’n procedure überhaupt in werking kan treden, moeten de Democraten in november eerst de midterms winnen. Dat Trump binnen zijn eigen achterban (MAGA) nog steeds populair is, is al lange tijd bekend. Maar onder de rest van de Amerikaanse bevolking neemt zijn populariteit af. Dat is precies de reden waarom hij probeert om ook bij hen in een ander daglicht te komen staan. Er zijn echter grote problemen waar hij mee te maken heeft. De benzineprijzen rijzen ook in de VS de pan uit, waardoor Amerikanen in hun portemonnee worden geraakt. Het werkloosheidscijfer staat op 4,6 procent. En dan is er nog de oorlog die hij samen met Benjam...

Chatbots bestaan tegenwoordig in alle soorten en maten, waardoor de keuze groot is. Zelf gebruik ik Copilot en ChatGPT. Copilot bevalt me uitstekend, ChatGPT iets minder, maar ook die doet zijn werk prima. Natuurlijk kunnen chatbots fouten maken — ik heb Copilot al een paar keer moeten corrigeren — maar dat is bijzaak. Het gaat mij nu om iets anders: er is een chatbot, waarvan ik de naam bewust niet noem, die een functie heeft waarmee geklede personen digitaal volledig naakt kunnen worden weergegeven. Een rechter heeft daar nu terecht een verbod op gelegd. Laat ik één ding heel duidelijk zeggen: Annemarie en ik zijn niet bepaald preuts, maar we hebben wél onze grenzen. Een naaktfoto van een vrouw die ik mooi vind, vind ik prima — zolang het gaat om iemand die daar bewust voor kiest en ervoor betaald wordt, een professioneel model dus. Maar een functie die willekeurige, geklede personen digitaal uitkleedt, overschrijdt naar mijn mening een glasheldere grens: die van het toelaatbare. ...

  Waar is hij? Waar is JD Vance? Waar is de Amerikaanse vicepresident – en mogelijke opvolger van Donald Trump – die na het uitbreken van de oorlog in het Midden-Oosten opvallend stil blijft? Als voormalig marinier in de Irak-oorlog zei hij zich destijds bedrogen te voelen door de Amerikaanse politieke elite, maar wat is nu zijn strategie? Het lijkt alsof hij die niet heeft, of dat deze oorlog simpelweg niet in zijn ideologische straatje past. Ik ben natuurlijk slechts een buitenstaander die dagelijks in het AD leest dat de situatie in het Midden-Oosten verslechtert en dat er veel onschuldige slachtoffers vallen. Donald Trump laat zich ondertussen maar al te graag zien om te verkondigen dat alles naar wens gaat en dat de VS er beter voorstaat dan ooit. Maar waar is JD Vance? Hij is in geen velden of wegen te bekennen. Is hij degene die inziet dat het allemaal minder rooskleurig is dan Trump de wereld wil doen geloven? Is hij stilletjes door Trump aan de kant geschoven, of houdt ...

  Vandaag heeft het Openbaar Ministerie in het hoger beroep tegen Ali B. een gevangenisstraf van 2,5 jaar geëist. Dat is lager dan de eis die het OM in 2024 bij de rechtbank in Haarlem neerlegde. Eerlijk gezegd zag ik deze lagere eis wel een beetje aankomen. Het was immers het Openbaar Ministerie zelf dat in hoger beroep ging. Ook verbaast het mij niet dat Ali B. opnieuw vol inzet op vrijspraak. Daarmee verschuift de aandacht nu vooral naar de vraag: hoe zal het gerechtshof uiteindelijk oordelen? Waar Ali B. precies van wordt beschuldigd, is inmiddels uitvoerig in de media behandeld. Het heeft dan ook weinig zin om daar opnieuw uitgebreid op in te gaan. Feit is dat hij in de rechtbank in Haarlem werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar. In totaal ging het om vier strafbare feiten, waarvan het OM er twee als bewezen beschouwt. Dat de impact op de slachtoffers groot is, staat buiten kijf. Zij kampen nog altijd met de psychische gevolgen. Tegelijkertijd is het ook e...

Over een paar dagen is het weer zover. Op 28 maart moeten we om 02.00 uur ’s nachts de klok een uur vooruit zetten, omdat dan de zomertijd ingaat. Maar is dat eigenlijk wel nodig? Ik heb daar sterke twijfels over. De zomertijd en wintertijd houden ons al jaren bezig. Voorstanders wijzen op de vermeende voordelen, terwijl tegenstanders aangeven daar weinig van te merken. Om eerlijk te zijn: ik behoor tot die laatste groep. De voordelen zijn naar mijn mening verwaarloosbaar, terwijl ik er als oudere man twee keer per jaar een kleine jetlag aan overhoud. En die wordt er met de jaren niet bepaald makkelijker op. Om die jetlag enigszins te beperken, heb ik voor mezelf een methode bedacht. Ik zet mijn wandklok en horloge al een aantal uren vóór de ingang van de zomertijd een uur vooruit. Op die manier kan ik er geleidelijk aan wennen, in plaats van dat het me in één keer overvalt. Veel mensen verklaren mij daarom een beetje voor gek, maar voor mij werkt het echt. Het maakt de overgang in...

De politie ziet de landelijke actie Game Over?! als een groot succes. Een groot aantal verdachten van oplichting werd aanvankelijk onherkenbaar getoond, maar is nu duidelijk herkenbaar in beeld. Hun foto’s verschijnen overal: op sociale media, in televisiereclames en op digitale schermen op stations en langs de weg. Maar is dat een goede ontwikkeling? Kort antwoord: ja natuurlijk. Want je moet er niet aan denken dat je zelf slachtoffer wordt van een oplichter. Sommige mensen vinden dat de privacy van deze verdachten wordt aangetast. Ik zeg: deze oplichters hebben de privacy van hun slachtoffers op een manier geschonden die zijn weerga niet kent. Ze hebben niet alleen bankrekeningen geplunderd, maar ook waardevolle spullen ontvreemd. Zelfs urnen van overleden dierbaren bleken niet veilig. Dat de politie tot deze actie is overgegaan, vind ik dan ook heel begrijpelijk. Het voelt als een vorm van karma — boontje komt om zijn loontje — voor oplichters die steeds slimmer en geraffineerd...

  Het besluit is genomen: het noodfonds energie wordt met spoed opnieuw opgetuigd, zodat mensen die hun steeds hoger wordende energierekening niet of nauwelijks meer kunnen betalen alsnog geholpen worden. Naar mijn mening moet er dit keer wel meer geld beschikbaar worden gesteld, want de vorige ronde was het fonds razendsnel uitgeput. In politiek Den Haag hebben ze er dit keer niet lang over nagedacht, en daarvoor geef ik het huidige kabinet alvast een klein duimpje omhoog. Natuurlijk gebeurde de besluitvorming onder druk van de Tweede Kamer, maar toch: het besluit is genomen, en dat telt. De reden voor het opnieuw instellen van het noodfonds is duidelijk. Net zo duidelijk is waar de schuldigen gezocht moeten worden die de wereldwijde energiecrisis hebben veroorzaakt. Daar ga ik verder niet op in; het heeft weinig zin om dat nog eens uitgebreid te herhalen. Zal de energiecrisis ook mij raken? Natuurlijk, maar in mindere mate, omdat ik een vast contract bij Essent heb. Dat betek...

  Sinds het hoger beroep in de zaak tegen Ali B. begonnen is, richt ik mijn aandacht opnieuw volledig op deze kwestie. In de zaak die het Openbaar Ministerie tegen Marco Borsato had aangespannen stelde ik me zo neutraal mogelijk op. In de zaak tegen Ali B. doe ik dat opnieuw, simpelweg omdat ik er niet bij was toen de vermeende feiten zouden zijn gepleegd. Na de uitspraak van de rechtbank liet Ali B. direct weten dat hij in hoger beroep zou gaan, omdat hij het niet eens was met het vonnis. Nu dat hoger beroep eindelijk van start is gegaan, ben ik benieuwd hoe het verloop zal zijn. Van verschillende bronnen heb ik vernomen dat hij zichzelf nog steeds als het grote slachtoffer ziet. Ik luisterde ernaar, keek even om me heen en concludeerde dat zijn betoog naar mijn mening niet bijzonder overtuigend klonk. Wel hoorde ik dat de rechters aandachtig naar hem luisterden, alsof ze hun persoonlijke gevoelens bewust opzij probeerden te zetten. Ook hoorde ik dat één van de vermeende slach...

  Annemarie en ik doen onze boodschappen een aantal keren per week. Dat vinden we prettig, omdat we er meteen een wandeling met Jacky aan koppelen. Met ongeveer 110 euro per week zijn wij wel klaar, maar er zijn mensen die aanzienlijk meer uitgeven — soms wel 300 euro per week. Boodschappen doen we allemaal, dat is een waarheid als een koe. Maar wanneer Annemarie en ik door de supermarkt lopen, zie ik soms mensen met een bomvolle winkelwagen waarvan ik me afvraag waar ze al die boodschappen laten. Vandaag was dat weer zo. We liepen de supermarkt binnen en zagen een vrouw achter een werkelijk overvolle kar. Brood, vlees, groenten, vleeswaren — van alles lag erin. Ik dacht meteen: dat moet een aardige duit kosten . En daar liepen wij dan, ook met een winkelwagen, maar we wisten dat alleen de bodem gevuld zou worden: twee pakken cake‑mergpijpjes, twee pakken frisdrank, aardappels, groenten, vlees, een paar blikken hondenvoer, een pakje belegen kaas en twee flesjes saus. Ongeveer 2...

  Enige tijd geleden werd Maan Steenwinkel geconfronteerd met een golf aan negatieve reacties. De aanleiding? Ze veranderde haar muzikale koers. Waar ze in het begin van haar carrière vooral poppy nummers zong, kiest ze nu voor een alternatievere sound — en dat valt niet bij iedereen in de smaak. Maan gaf al langer aan dat ze klaar was met haar oude stijl. Op een bepaald moment hakte ze de knoop door: ze was die fase ontgroeid en wilde experimenteren. Dat lijkt me volkomen logisch, zeker omdat veel artiesten in hun carrière een vergelijkbare ontwikkeling doormaken. Neem bijvoorbeeld de Duitse zanger Heino. In het begin van zijn carrière zong hij vooral zeemansliederen, maar later stapte hij over op de zogenaamde Heimatmusik . In Duitsland leverde hem dat nauwelijks kritiek op, omdat het genre daar enorm populair is. Maar in Oost‑Nederland, waar hij eveneens geliefd was, viel die verandering minder goed. Zijn muziek raakte hier in Twente daardoor relatief snel in de vergetelheid....

  Het is een trend die al een tijdje rondwaart en die mij steeds meer zorgen baart. Uit recent onderzoek blijkt namelijk dat steeds meer mensen glutenvrij eten. Op het eerste gezicht lijkt dat onschuldig, maar er kleven wel degelijk risico’s aan. Wanneer ik door de supermarkt loop, zie ik steeds vaker producten met het label ‘glutenvrij’. In eerste instantie haalde ik daar mijn schouders over op, maar op een gegeven moment werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Hoe zou zo’n glutenvrij product eigenlijk smaken? Die vraag bracht me ertoe om zelf eens een glutenvrij brood te kopen. Eenmaal thuis smeerde ik er een paar boterhammen van. Al na de eerste hap viel me op dat er nauwelijks smaak aan zat. Gelukkig ging het om een half brood, waardoor ik na een paar dagen alweer overstapte op een gewoon brood. Mijn nieuwsgierigheid was echter nog niet verdwenen. Ik bekeek de verpakking van het glutenvrije brood en zag tot mijn verbazing dat het slechts een paar gram voedingsvezels per honderd ...

  46 jaar geleden werd de wereld geconfronteerd met een ongekende oliecrisis. De olie werd niet langer geleverd door de OPEC-landen, waardoor de toenmalige regering zich genoodzaakt zag de autoloze zondag in te voeren. Dat hakte er behoorlijk in, want de auto was toen al onze heilige koe. Maar wat hebben we ervan geleerd? Ik herinner me die periode nog goed. Ik was een 15-jarige jongen die nog maar net aan het leven begon, maar wel degelijk besefte wat er in de wereld gebeurde. De OPEC-landen hadden de oliekraan dichtgedraaid, waardoor olie niet meer werd geëxporteerd. Dat zorgde wereldwijd voor tekorten. De Nederlandse regering besloot daarom de autoloze zondag in te voeren. Dat leverde indrukwekkende taferelen op: mensen die over de snelweg fietsten, mensen die op bruggen stonden om een compleet lege snelweg te bewonderen, en kinderen die speelden op straten die normaal gesproken vol auto’s stonden. Het was tegelijk bevreemdend en bevrijdend, een merkwaardige mix van gevoelen...

  Leden van het huidige kabinet zeggen dat ze er “bovenop” zitten. Maar waar zitten ze dan precies bovenop? Om een heel kort antwoord te geven: de naderende energiecrisis. Daarnaast beweren ze dat we ons voorlopig nog geen zorgen hoeven te maken. Dat lijken loze woorden, maar ze hebben het echt gezegd. En daar heb ik wel mijn bedenkingen bij, want de gasvoorraad staat op dit moment op slechts tien procent. Dat is allesbehalve optimaal. Natuurlijk kopen energieleveranciers rond deze tijd vloeibaar gas in bij de VS en Noorwegen, maar dat gebeurt wel tegen een zeer hoge prijs. Eén ding is zeker: het kabinet kijkt niet weg. Het ziet de energiecrisis wel degelijk aankomen en erkent dat de situatie ernstig is. Door de oorlog in het Midden-Oosten schieten de energieprijzen als een raket omhoog, waardoor dit zomaar erger kan worden dan de oliecrisis van 1973. Maar ondanks dat blijft politiek Den Haag terughoudend, omdat men niet van plan is geld te verspillen. Ik ben er eerlijk in: ik...

  Jarenlang was ze als nieuwspresentatrice te zien bij het NOS Journaal. Haar verschijning op tv was wat mij betreft verfrissend en prettig, zelfs wanneer ze ons de nodige ellende moest mededelen. Na jaren trouwe dienst hing ze het NOS Journaal aan de wilgen om zich volledig op haar radiowerk te richten. Over wie heb ik het? Astrid Kersseboom. Ik kijk elke dag om 20.00 uur naar het NOS Journaal, waar de presentatoren telkens weer het nieuws vakkundig naar ons toe brengen. Om er maar eens een paar te noemen: Rob Trip, Simone Weimans, Winfried Baijens, Mark Visser en Saïda Maggé. Ze zijn allemaal goede opvolgers van Astrid Kersseboom, maar naar mijn mening komt geen van hen in de buurt van de charme die zij naar de kijkers overbracht. Haar verschijning op tv was voor mij bijna een klein feestje. Ze was niet alleen helder en zorgvuldig in wat ze vertelde, maar gaf er ook — hoe subtiel ook — een eigen draai aan, waardoor ik aan het tv‑scherm gekluisterd bleef. Veel van de onderwerpe...

  Een tijdje geleden besloot het stadsbestuur van Enschede een fatbikeverbod in te voeren in de binnenstad. Dat verbod trad nog geen twee weken geleden in werking, maar aanvankelijk werden er nog geen boetes uitgedeeld. Daar is nu verandering in gekomen. Ik keek er eerlijk gezegd al naar uit dat de eerste boete zou worden uitgedeeld, want het was slechts een kwestie van tijd. Vorige week was ik toevallig in de binnenstad van Enschede, waar ik twee handhavers zag lopen. Tegelijkertijd zag ik een man die op een — naar later bleek geleende — fatbike langs hen heen fietste. De handhavers liepen echter gewoon door, waardoor hij ongehinderd zijn weg vervolgde. Later bleek dat deze man een journalist van Dagblad Tubantia was, die met de geleende fatbike testte of hij een waarschuwing of boete zou krijgen. Omstanders wezen hem erop dat hij het verbod overtrad en dat hij daar niet meer mocht fietsen. Hij schreef er vervolgens uitgebreid over in de krant, met een vleugje bravoure. Dat gaf...

  Politieke duiders wezen er woensdagavond op dat de lokale partijen de grote winnaars waren. Maar is dat wel zo? Nee dus, althans niet in Twente. In de regio waarin ik woon daalde het aantal ‘lokale’ zetels met 7 of zelfs met 17 — het is maar hoe je het bekijkt. Oppervlakkig gezien lijken de lokale partijen de grote winnaars van de gemeenteraadsverkiezingen. Zij zijn immers de grootste in negen van de veertien Twentse gemeenten. Maar dat is geen verrassing: vier jaar geleden was dat namelijk ook al het geval. Destijds waren de lokale partijen eveneens de grootste in negen van de veertien gemeenten. Woensdag verloren ze alleen in Enschede zetels aan GroenLinks-PvdA, maar daar stond winst in Haaksbergen tegenover. Per saldo is er dus geen verschil. Het hadden er echter meer kunnen zijn. Feit is dat in de afgelopen vier jaar veel fractieleden zich hebben afgesplitst van landelijke partijen, waardoor zij min of meer lokale fracties vormden. Neem je dat mee, dan verloren de lokale ...

  Het is algemeen bekend dat ik er niet voor terugdeins om zo nu en dan een stevige horrorfilm te kijken. Eén van mijn favoriete films binnen het genre is The Exorcist van William Friedkin, die in 1973 het publiek de stuipen op het lijf joeg. Maar is het eigenlijk wel een pure horrorfilm? Ja en nee. Ja, omdat de film een aantal ijzingwekkende scènes bevat waarin duidelijk wordt dat een 12‑jarig meisje door de duivel bezeten is. Nee, omdat de film óók sterke dramatische elementen heeft. Het meisje, gespeeld door Linda Blair, worstelt met haar eigen problemen en dreigt in een isolement te raken. Haar moeder, vertolkt door Ellen Burstyn, weet niet meer wat ze moet doen en sleept haar dochter van de ene instantie naar de andere. Maar wat maakt de film dan zó angstaanjagend? Naar mijn bescheiden mening zijn het vooral de contrasten. De verschillen tussen goed en kwaad zijn zó scherp neergezet dat ze je bijna letterlijk de stuipen op het lijf jagen. De film werd gemaakt naar aanleid...

  Ik had de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen gisteravond niet gevolgd, omdat ik naar mijn mening betere dingen te doen had. Toch was ik stiekem benieuwd hoe het er in Enschede voor zou staan. HBO Max is de favoriete streamingdienst van mijn vriendin en mij, dus ook gisteravond maakten we er gretig gebruik van. We keken weer een aflevering van de Amerikaanse true‑crime‑serie American Monster , waardoor we even niet aan de wereld om ons heen dachten. Ondanks dat kon ik het niet laten om af en toe mijn telefoon erbij te pakken om te zien hoe de verkiezingen voor de grote partijen in Enschede verliepen. Steeds opnieuw kreeg ik – logischerwijs – te lezen dat de stemmen nog werden geteld. Dus legde ik mijn telefoon maar weer weg en richtte ik mijn aandacht op de tv. Heel stilletjes hoopte ik dat GroenLinks‑PvdA opnieuw de grootste partij in Enschede zou worden. Daarmee hoopte ik ook dat ik me door de politiek weer gehoord zou voelen. Die hoop werd vanochtend versterkt toen...

  Naast het feit dat ik zelf dagelijks columns schrijf, lees ik ook graag het werk van andere columnisten die mij inspireren. Eén van hen is Kitty Herweijer, van wie ik drie keer per week met veel plezier een column lees. Omdat ik haar werk enorm waardeer, is deze column een klein eerbetoon aan haar. Elk woord van haar hand is raak en stemt tot bezorgdheid. Dat is een feit waar niemand omheen kan. Maar tussen die woorden van bezorgdheid schuilt ook iets anders: hoop. Wie tussen de regels door leest, ziet dat ze die subtiel maar duidelijk laat doorschemeren. Haar grote directheid waardeer ik bijzonder. Ze deinst nergens voor terug en maakt daarmee pijnlijk duidelijk dat we in moeilijke tijden leven. Maar het is juist wat ze níét expliciet schrijft — maar wél zegt — dat mij als columnist het meest raakt: de ongeschreven woorden van hoop. Soms moet ik moeite doen om die ongeschreven woorden te vinden, maar als ik mijn hersens even laat kraken, komen ze vanzelf naar boven. Dan ontv...

  Het is algemeen bekend dat we voor de productie van talloze producten olie nodig hebben. Maar nu we al veertien dagen in een ernstige energiecrisis zitten, klinkt steeds vaker de roep dat onze afhankelijkheid van olie moet stoppen. Hoe we precies in deze crisis zijn beland — en vooral door wie — heb ik in eerdere columns al uitgebreid beschreven, dus daar ga ik nu niet opnieuw op in. Waar ik het wél over wil hebben, is het simpele feit dat we olie nodig hebben voor de productie van vrijwel alles wat we dagelijks gebruiken. Denk aan plastic bakjes, tafels, medicijnen, autobanden, kleding, elektronische apparatuur, medische apparatuur — en ga zo maar door. Dat er mensen zijn die zeggen dat de afhankelijkheid van olie moet stoppen, begrijp ik heel goed. Maar hoe dan? Welke alternatieven hebben we op dit moment voor olie in het productieproces? Voor zover ik weet: geen. En dat baart me grote zorgen. Wetenschappers zullen dus vol gas aan de bak moeten om een alternatief — of meer...

  Miljuschka Witzenhausen staat bekend als een vrouw met vele talenten, maar nu laat ze een heel andere kant van zichzelf zien. Ze fungeerde namelijk als model voor een kunstwerk dat een deel van haar naakte lichaam toont. Kunst is een begrip met vele facetten: naakten, portretten, landschappen, tronies, abstracte kunst, beeldhouwkunst — en ga zo maar door. Zoals ik in eerdere columns al schreef, ben ik een groot liefhebber van kunst. Mijn vriendin en ik bezoeken dan ook regelmatig het Rijksmuseum Twenthe in Enschede. Misschien is het juist daarom dat het kunstwerk waarvoor Miljuschka model stond me zo raakt. Het lijkt op het eerste gezicht niet bijzonder, maar in haar geval is het dat juist wél. Het kunstwerk zal overigens niet snel in een museum te zien zijn; het staat bij haar thuis in de woonkamer. Miljuschka — ik ken haar helaas niet persoonlijk — is een vrouw die altijd laat zien wie ze is, in al haar kwetsbaarheid én kracht. Om dat te benadrukken liet ze door kunstenares...