Kwetsbaarheid:, het verhaal dat Miljuschka vertelt
Miljuschka Witzenhausen staat bekend als een vrouw met vele talenten, maar nu laat ze een heel andere kant van zichzelf zien. Ze fungeerde namelijk als model voor een kunstwerk dat een deel van haar naakte lichaam toont.
Kunst is een begrip met vele facetten: naakten, portretten, landschappen, tronies, abstracte kunst, beeldhouwkunst — en ga zo maar door. Zoals ik in eerdere columns al schreef, ben ik een groot liefhebber van kunst. Mijn vriendin en ik bezoeken dan ook regelmatig het Rijksmuseum Twenthe in Enschede. Misschien is het juist daarom dat het kunstwerk waarvoor Miljuschka model stond me zo raakt. Het lijkt op het eerste gezicht niet bijzonder, maar in haar geval is het dat juist wél.
Het kunstwerk zal overigens niet snel in een museum te zien zijn; het staat bij haar thuis in de woonkamer.
Miljuschka — ik ken haar helaas niet persoonlijk — is een vrouw die altijd laat zien wie ze is, in al haar kwetsbaarheid én kracht. Om dat te benadrukken liet ze door kunstenares Petra Flach een sculptuur maken die precies dat uitstraalt. Het gaat om een verchroomde sculptuur, waardoor het geheel nog meer kracht en monumentaliteit krijgt. Maar wat zien we eigenlijk? Een klein deel van haar omhoog gerichte schouders, haar volledige rug en haar zitvlak.
Dat zijn lichaamsdelen die vaker in kunst worden verbeeld, maar wat maakt juist deze sculptuur zo bijzonder? De eerlijkheid ervan. De openheid. Het feit dat het haar niets kan schelen wat anderen ervan vinden.
Voor mij als kunstliefhebber laat dit zien dat ze een vrije geest heeft: iemand die openstaat voor veel, maar ook haar eigen grenzen en bedenkingen kent. Dát is haar kracht. Ze verstopt haar lichaam niet, ze toont haar kwetsbaarheid én haar kracht, zonder haar zelfrespect te verliezen. Daarmee laat ze zien dat ze stevig in haar eigen huid zit.
Met andere woorden: door de verchroomde sculptuur van een deel van haar lichaam vertelt Miljuschka haar echte verhaal. En eerlijk gezegd hoop ik dat meer mensen dat zouden doen — niet per se door een sculptuur te laten maken, maar door werkelijk te vertellen hoe ze zich voelen. Want juist daaraan ontbreekt het helaas nog te vaak.
© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.
Reacties
Een reactie posten