Posts

Posts uit oktober, 2025 tonen

Getergd tot op het bot: Marco Borsato en de kracht van zorgvuldigheid

  Het was gisteren in de rechtbank wel duidelijk dat Marco Borsato getergd, of beter gezegd, getergd tot op het bot was. Dat liet hij in een reactie merken, hij begon kalm, maar na verloop van tijd raakte hij steeds geëmotioneerder, waardoor zijn frustratie steeds meer naar voren kwam. Bij aankomst bij de rechtbank oogde Marco Borsato vermoeid, uitgeblust en terneergeslagen. Dat is natuurlijk heel begrijpelijk daar hij een aantal dagen geleden vijf maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf tegen zich hoorde eisen. Zijn advocaten, Geert-Jan en Carry Knoops, gingen er gisteren tijdens hun pleidooi dan ook hard in. Ze zeiden onder meer dat er 500 telefoontaps zouden bestaan die door het OM als irrelevant werden gezien. Ze stelden ook dat ze die telefoontaps willen beluisteren daar ze aan zouden tonen dat hun cliënt onschuldig is. De rechters hoorden het pleidooi rustig en geïnteresseerd aan. Dat was op zich al een hele klus want het pleidooi duurde vier uur, waardoor ze veel info...

Van modder naar menselijkheid: waarom Nederland een bruggenbouwer nodig heeft

  Het tellen van de stemmen is gestopt, de winnaar is bekend, D66 viert feest, de PVV niet daar het juist de PVV was die voor de tweede keer de grootste partij wilde worden. We hebben er even op moeten wachten, we hebben even in onzekerheid moeten leven, maar nu de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen eindelijk op tafel ligt, kunnen de verkenningsgesprekken gaan beginnen. D66 is uiteindelijk als grootste partij uit de bus gekomen, zij het met een klein verschil ten opzichte van de PVV. Geert Wilders zou Geert Wilders niet zijn als hij daar op een bij hem passende manier op zou reageren. Hij zei dat er dat er containers vol stemmen verdwenen zouden zijn, waardoor ik de betreffende uitspraak nogal Trumpiaans vind. Nou doet Wilders wel vaker van dit soort uitspraken, maar deze valt toch wel heel erg op daar hij er volgens mij twijfel mee probeert te zaaien. In de uitspraak die hij op X deelde spreekt hij over vijftien volle containers met getelde stemmen die verdwenen zouden...

Vernedering is geen paleis met een andere postcode

  P rins Andrew noemt zijn verhuizing ‘vernederend’. Maar wat is echte vernedering? In deze column leg ik de schrijnende kloof bloot tussen koninklijke privileges en de keiharde realiteit van mensen die écht alles verliezen. Vernederend?! Laat me alsjeblieft niet lachen! Hij heeft het Engelse koningshuis flink te kijk gezet door zijn escapades op het eiland van Jeffrey Epstein waar hij het een en ander deed met toentertijd minderjarige meisjes. Hij ontkende dat hij het een en ander met hen uitvrat, maar de waarheid achterhaalde hem sneller dan een F-16, waardoor hij op een gegeven moment geen kant meer op kon. Nu moet hij zijn meer dan royale huisje verlaten om in een ander royaal huisje te gaan wonen, oh wat erg, maar niet heus. Weet je wat écht erg is, het feit dat er mensen zijn die om veel minder uit hun huis worden gezet. Zij hebben geen ander huis ter beschikking staan, waardoor ze in een opvangcentrum of, in het ergste geval, letterlijk op straat komen te staan. De kost...

Dat kleine teken is altijd nog beter dan helemaal geen teken

  Bedreiging, angst, en de kracht van kalmte. In deze column verbind ik mijn eigen ervaring met die van Jayden, een student die na een demonstratie zijn vrijheid verloor. Een pleidooi voor dialoog, menselijkheid en het besef dat zelfs een klein teken van verbinding beter is dan niets. Vandaag las ik in het AD een artikel over ene Jayden, een man die eind september uit onvrede over het asielbeleid op het Malieveld demonstreerde. Op de betreffende dag veranderde zijn leven in de meest negatieve zin. Met andere woorden: hij kreeg op social media de meest verwerpelijke verwensingen naar zijn hoofd geslingerd. Dit had voor hem tot gevolg dat hij alleen nog maar met een petje over straat durfde te gaan, daar hij er bang voor was dat er represailles tegen hem genomen zouden worden. Dit heeft voor hem tot gevolg gehad dat hij ook nu nog steeds verschillende routes heen en terug neemt. Dit om te voorkomen dat hij wordt opgewacht door mensen die hem iets aan willen doen, daar hij zelfs ...

Rob Jetten: bruggenbouwer in grijze tijden

  In een tijd van politieke mist en maatschappelijke vermoeidheid, rijst de vraag: wie durft nog te verbinden? Een portret van Rob Jetten, kleurrijk, mediageniek, en misschien wel de bruggenbouwer die Nederland nodig heeft. Ik heb de verkiezingen met interesse gevolgd zonder voorkeur voor een partij te laten zien. Dat ga ik ook nu niet doen daar mijn teleurstelling in een aantal partijen daarvoor te groot is. Maar stel dat D66 de grootste partij wordt, krijgen we dan in de persoon van Rob Jetten een atypische leider? Om heel eerlijk met u te zijn, ik weet het niet, maar ik weet wel dat hij een heel stuk kleurrijker is dan zijn voorgangers. Een aantal jaren geleden voerde hij nog uitgebreid campagne voor de legalisering voor xtc. Hij hield wel van een feestje, dansen, vrienden, een drankje, en hij heeft vroeger ook een keer een pilletje tot zich genomen, maar dat was niet echt iets voor hem. Ook deelde Jetten vorig jaar op social media hoe hij zijn Argentijnse vriend ten huwe...

De eer aan jezelf houden: over leiderschap en politieke timing

  Het is voor sommigen onder ons makkelijker gezegd dan gedaan om de eer aan zichzelf te houden daar ze het karakter er niet naar hebben om dat te doen. Dat gaat niet op voor Frans Timmermans die zijn verantwoordelijkheid nam voor het teleurstellende verkiezingsresultaat van GroenLinks-PvdA. Hij hield de eer aan zichzelf, en dat siert hem. ,,We zijn er niet in geslaagd… Ik ben er niet in geslaagd voldoende mensen te overtuigen ons hun stem te geven. En daarvoor neem ik de volledige verantwoordelijkheid.” Door deze woorden uit te spreken legde hij zijn rol als leider van de fusiepartij neer. Ik wil zijn opstappen niet een heldendaad noemen, want dat is het natuurlijk niet, maar ik noem het wel een logische stap daar de partijtop, door zijn grote politieke ervaring, toch wel wat meer van hem had verwacht. GroenLinks-PvdA haalde 20 zetels waardoor het volgens de partijtop toch wel een beetje tegenvalt, maar is dat wel zo, want ze kunnen nog wel in het nieuwe kabinet komen, hoe...

Stilte voor de storm: een pleidooi voor bouwen en zorgen

  Het is opvallend, er zijn geen debatten, er wordt geen campagne meer gevoerd en de lijsttrekkers houden zich stil, voor even dan, want het ziet er naar uit dat de coalitieonderhandelingen veel tijd in beslag zullen nemen. Ik vond het vandaag op politiek gebied heerlijk rustig, een verademing in vergelijking met de afgelopen dagen waarin je steeds werd geconfronteerd met politici die je naar hun partij wilden trekken. Geen flyers meer, geen politiek getinte tv-spotjes meer, voor even geen leugens meer, heerlijk. Maar het is slechts de stilte voor de storm, want over niet al te lange tijd gaan hoe dan ook de coalitieonderhandelingen beginnen, en worden we op dagelijkse basis gebombardeerd met de vorderingen, als die er al zijn. Het ziet er nu naar uit dat het een nek-aan-nekrace tussen de grote partijen gaat worden, waardoor het hoe dan ook spannend gaat worden. Daarnaast staat er ook veel op het spel op het gebied van onder meer de woningnood, migratie, zorg en klimaat. N...

Rauw, maar nooit ruw: Springsteen zoals hij écht is

  Nu is ie er dan eindelijk, een film (Deliver me from Nowhere) over het leven van Bruce Springsteen, de Amerikaanse zanger die met zijn rauw klinkende stem de harten van velen veroverde. Volgens kenners laat de film geen rooskleurig beeld over het leven van de rocklegende zien, waardoor het volgens hen geen prettige kijkervaring is. Omdat ik niet weet wanneer de film in Nederland te zien zal zijn kan ik er nog niks over zeggen, maar dat ik de film wil gaan zien is wel zeker. Dat Springsteen moeite met de Amerikaanse politiek heeft, bleek wel uit het feit dat hij het in de jaren 80 verbood dat Ronald Reagan, de toenmalige Amerikaanse president, het lied Born In The USA voor campagnedoeleinden wilde gebruiken. Reagan zag in de tekst van dat lied namelijk de typische Amerikaan, hard werkend en gezagsgetrouw. Wat Ronald Reagan, door sommige Amerikanen ook wel Ronny Ray Gun genoemd, in die tijd echter niet zag was het feit dat de tekst van het lied in feite anti-politiek is, waar...

Tussen schuld en schijnwerpers

  Vandaag is de rechtszaak tegen Marco Borsato dan eindelijk begonnen. Het OM heeft er vier jaar over gedaan om bewijsmateriaal tegen hem te verzamelen, waardoor het een en ander wel erg lang duurde. Maar is hij wel schuldig aan de feiten die hij begaan zou hebben? Eén ding is zeker, hij is onschuldig tot het tegendeel wettig en overtuigend bewezen is. Net als velen heb ik er naar uitgekeken dat de rechtszaak tegen Marco Borsato zou beginnen, en nu, nu dat het geval is, probeer ik mij in te beelden wat het oordeel van de rechters in deze zaak zal zijn. Dat het een en ander zijn tol van hem heeft geëist was vandaag direct al zichtbaar, want hij zag er vermoeid, uit het veld geslagen, en iets verouderd uit. Dat is ook niet zo gek, want hij heeft vier jaar teruggetrokken moeten leven, zijn carrière is onherstelbaar geknakt, zijn inkomsten is er niet meer, en hij werd door de media tot een zondebok gemaakt. Waar wordt hij van verdacht? Hij wordt ervan verdacht dat hij jaren geled...

EenVandaag: het debat waar de maskers vielen

  Het gaat nog heel spannend worden. Dat hoor ik politici steeds vaker zeggen, daar de peilingen steeds meer laten zien dat de grote partijen steeds dichter naar elkaar kruipen. In het EenVandaag Verkiezingsdebat was dat vandaag te goed merken, want met name voor de grote partijen is er nog veel te halen. Wat mij aan het debat opviel was dat Geert Wilders nog meer dan eerder in het defensief gedrukt werd, en dat door de andere partijleiders in feite keihard het volgende werd gezegd: ,,We gaan u keihard verslaan.” Dat zijn nogal grote en vooral ook gewaagde woorden, want peilingen zeggen niets over de uitkomst van 29 oktober. Duidelijk is echter wel dat Geert Wilders uit zijn doen lijkt te zijn. Hij zegt veel af, en als hij komt wordt hij direct in het defensief gedrongen, maar dat was niet wat mij vandaag het meest opviel. Wat mijn vandaag echt opviel was de frontale aanval die hij van Rob Jetten te verwerken kreeg. Hierdoor raakte hij zichtbaar uit balans. De debatleider vroe...

AI als politieke molotovcocktail

  Tot voor kort waren ze totaal onbekend, had niemand aandacht voor ze, maar nu staan ze door een AI-schandaal vol in de schijnwerpers. Ik heb het over twee PVV-Tweede Kamerleden die op een site opruiende beelden van Frans Timmermans blijken te hebben beheerd. Hoe hun namen klinken interesseert me niet, het zal me een worst wezen, maar dat ze opruiende beelden van Frans Timmermans op een niet nader te noemen platform hebben beheerd gaat alle denkbare perken ver te buiten, waardoor Geert Wilders sorry tegen Frans Timmermans moest zeggen, en dat lijkt volgens sommige mensen dan weer op een schuldbekentenis. Ik kan me voorstellen het hem de nodige moeite heeft gekost, want Geert Wilders is volgens mij niet een man die snel sorry zegt, maar in dit geval kon hij niet anders daar de twee onbeduidende Tweede Kamerleden hem, en de PVV, er geen dienst mee bewezen, daar alle fatsoen bij hen ontbrak, of laat ik maar zeggen, ontbreekt. Het zou goed kunnen dat dit op 29 oktober gevolgen ...

Stemplicht of stemrecht? Mijn protest is mijn stem

  In 1970 werd de stemplicht afgeschaft, waardoor de opkomstcijfers daarna drastisch afnamen. Bekend feit is dat democratie het beste gedijt als iedereen zijn stem laat horen. Ik hoor om die reden steeds vaker dat mensen van mening zijn dat de stemplicht weer terug moet komen, maar is dat wel een goed idee, druist dat niet in tegen ons democratisch recht om niet te stemmen? Laat ik even heel duidelijk in het volgende zijn: ik ga op 29 oktober niet naar de stembus daar ik alle vertrouwen in de politiek kwijt ben, maar dat wil niet zeggen dat het me niet meer interesseert, sterker nog, mijn interesse in de politiek is op dit moment groter dan ooit, daar ik, net als iedereen, er elke dag mee te maken krijg. Tot 1970 was het de normaalste zaak van de wereld dat je elke vier jaar braaf naar de stembus ging om daar je stem uit te brengen op de partij waar je waarschijnlijk altijd al op stemde. Maar spontaan gebeurde dat in de meeste gevallen niet, omdat je verplicht was je stem uit ...

De peiling als politieke show: tijd om het doek te laten vallen

  Nu de politieke partijen de eindsprint naar de verkiezingen hebben ingezet vliegen de peilingen ons weer om de oren. Maar zijn ze eigenlijk nog wel van deze tijd, en zijn ze een bron van ergernis, of toch niet. En Ja hoor, daar zijn ze weer, de peilingen waar we maar niet omheen kunnen. Ze vliegen je te pas en te onpas om de oren, waardoor het erop lijkt dat ze belangrijk zijn, maar is dat wel zo? Laat me in één ding even heel duidelijk zijn: ik trek me van de peilingen al jaren niks meer aan, daar ze gebaseerd zijn op de bevindingen van een kleine groep kiesgerechtigden waardoor ze de bevindingen van een veel grotere groep niet weergeven. Ik zeg daarmee niet dat ik ze waardeloos vind, maar ik zeg wel dat ik ze niet relevant vind. Daarnaast geven peilingen ook niet aan waar politieke partijen voor staan, maar dat is ook niet nodig omdat politieke partijen daar zelf in de meeste gevallen wel duidelijk in zijn. Zo is de PVV een sterk voorstander van vermindering van migratie...

Angela, herlees je column eens rustig

  Je kunt het proberen tot je een ons weegt, maar je ontkomt al een tijdje niet meer aan de fatbike en diens eigenaar, negen van de tien keer een kind. Sommigen onder ons noemen die kinderen een bepaald type kind met een asociale houding richting de rest van de wereld, maar klopt dat wel? Naar mijn mening niet. Net als u kom ik ze ook elke dag tegen, de kinderen die een coole fatbike in hun bezit hebben. Ik hoor ze er vaak over opscheppen, maar ik hoor ze ook even vaak praten over het feit dat ze zich bevooroordeeld voelen over het feit dat ze een fatbike ter beschikking hebben staan. Ze zouden asociaal gedrag vertonen, ze zouden zich niets van de geldende verkeersregels aantrekken, en ze zouden zich niet aan de snelheidslimiet die voor fatbikes bestaat houden. Daar heb ik mijn bedenkingen over, want de kinderen die ik ken die een fatbike hebben zijn geen druktemakers. Oké, ze zijn geen engeltjes, maar eerder bengeltjes, maar ze weten echt wel wat wel en wat niet kan, waardoor...

Waar de stilte spreekt: mijn ontmoeting met Enschede's vergeten zielen

  Bijna iedere Enschedeër kent het wel, het Boerenkerkhof aan de Deurningerstraat dat ingeklemd ligt ligt tussen de drukke binnenstad en de chique Blijdensteinlaan, maar klopt de naam van het kerkhof wel, en heeft het een bijzondere plek in Enschede? Toen ik nog in de buurt van de Deurningerstraat woonde kwam ik weleens op het idee om een wandeling te maken, waardoor ik op een gegeven moment voor de toegangspoort van het Boerenkerkhof stond waardoor ik de drang voelde om het kerkhof met respect te betreden. Wat me bij de ingang direct opviel was het jaartal 1829 dat in de toegangspoort gebeiteld staat. Wat me echter ook opviel was het feit dat het er behoorlijk verwaarloosd uitzag, waardoor ik nog meer de drang voelde om het kerkhof te betreden, want ondanks dat het er verwaarloosd uitzag straalde het toch nog een waardigheid uit die ik niet kon weerstaan. De graven die ik zag, die ooit prachtig waren geweest, waren overwoekerd met mos waardoor ik met moeite de namen kon le...

Van stiekem luisteren tot open liefde: mijn ode aan het Nederlandstalige lied

  Ik had nooit gedacht dat ik het ooit zou missen, want er is een tijd geweest waarin ik het Nederlandstalige lied niet waardeerde, maar nu, nu ik in feite terugkijk in de tijd, moet ik toch zeggen dat ik het tv-programma Op Volle Toeren wel degelijk mis. Het had iets unieks, vernieuwend was het in de tijd waarin het op tv uitgezonden werd niet, maar het had, achteraf gezien, een geweldige sfeer van gezelligheid, ongedwongen zijn en samen zijn in zich. Ik heb het over het tv-programma Op Volle Toeren dat door Chiel Montagne gepresenteerd werd en het Nederlandstalige lied centraal stelde. Vele artiesten heb ik door dat programma leren kennen. Denk daarbij onder meer aan de Twee Pinten, Vader Abraham, Wilma, Renée de Haan, Mieke, De Riwi’s, de Heikrekels, Conny Vandenbos, het Holland Duo, Gert Timmerman en André van Duin. De manier waarop Chiel Montagne het programma presenteerde was luchtig, waardoor het programma kreeg wat het nodig had en dus een zeer grote kijkdichtheid kr...

Toen televisie nog verraste: een ode aan de publieke omroep

  Ooit in een heel ver verleden keken we allemaal naar de tv-programma’s van de publieke omroep, niet omdat we dat graag wilden, maar de keuze tien zeer beperkt was. Daar kwam een einde aan toen Sky Chanel in ons land zijn intrede deed en even later RTL. Sky Chanel verdween na een aantal jaren, maar RTL bleef, waardoor de publieke omroep met een geduchte concurrent te maken kreeg. Net als de meesten onder ons was ik er in die tijd benieuwd naar of RTL iets zou toevoegen aan het tv-aanbod, waardoor ik er naar uitkeek om hun programma’s te gaan bekijken, want ik wilde ze ontdekken en ik wilde nieuwe gezichten op mijn tv-scherm zien, daar ik op de toentertijd bekende gezichten van de publieke omroep wel een beetje uitgekeken was. Wat mij het meest opviel aan de programmering van RTL was het feit dat ze showprogramma’s brachten waarin volgens mij de hand van Joop van den Ende te zien was, waardoor ik er warm voor begon te lopen. Het was niets nieuws onder de zon, maar het was wel ...