Politie toont oplichters herkenbaar, en dat is hard nodig

De politie ziet de landelijke actie Game Over?! als een groot succes. Een groot aantal verdachten van oplichting werd aanvankelijk onherkenbaar getoond, maar is nu duidelijk herkenbaar in beeld. Hun foto’s verschijnen overal: op sociale media, in televisiereclames en op digitale schermen op stations en langs de weg. Maar is dat een goede ontwikkeling?

Kort antwoord: ja natuurlijk. Want je moet er niet aan denken dat je zelf slachtoffer wordt van een oplichter.

Sommige mensen vinden dat de privacy van deze verdachten wordt aangetast. Ik zeg: deze oplichters hebben de privacy van hun slachtoffers op een manier geschonden die zijn weerga niet kent. Ze hebben niet alleen bankrekeningen geplunderd, maar ook waardevolle spullen ontvreemd. Zelfs urnen van overleden dierbaren bleken niet veilig.

Dat de politie tot deze actie is overgegaan, vind ik dan ook heel begrijpelijk. Het voelt als een vorm van karma — boontje komt om zijn loontje — voor oplichters die steeds slimmer en geraffineerder te werk gaan.

Door de komst van AI worden ze daarin bovendien geholpen. Dat betekent dat we allemaal alerter moeten zijn, want iedereen kan slachtoffer worden.

Oplichting kent talloze vormen. De ene oplichter doet zich voor als politieagent die “waardevolle spullen in veiligheid wil stellen”. De andere speelt medewerker van een wooncorporatie die een woning op veiligheid zou controleren. Weer een ander belt zogenaamd namens de bank om een bankpas — het liefst mét pincode — te bemachtigen.

Het is slechts een kleine greep uit de vele methoden, maar het laat wel zien hoe belangrijk het is om alert te blijven.

Laat ik één ding heel duidelijk zeggen:

  • een echte politieagent zal zich altijd identificeren

  • een bankmedewerker zal nooit telefonisch om je pas of pincode vragen

  • een wooncorporatie kondigt een huiscontrole altijd schriftelijk aan

Dat zijn belangrijke dingen om te onthouden, want voor je het weet ben je slachtoffer.

En dan nog dit: als je wél slachtoffer bent geworden, doe dan altijd aangifte. Juist nu de politie de gezichten van oplichters in volle glorie toont — op sociale media, in reclames en op schermen door het hele land — is de kans groter dat ze worden herkend en opgepakt.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen