Trump snijdt zichzelf in de vingers met zijn NAVO-venijn

 

En ja hoor, daar is hij weer: Trump die opnieuw uithaalt naar de NAVO‑landen. Dit keer beweert hij dat de Verenigde Staten de NAVO‑partners niet langer hoeven te helpen. Maar klopt dat wel?

Sinds hij voor de tweede keer het ambt van Amerikaanse president bekleedt, spreekt Trump met enige regelmaat op een venijnige manier over de NAVO‑landen. Vaak op een toon die, naar mijn mening, niet door de beugel kan. Het was dan ook te verwachten dat hij daarmee op een reprimande zou stuiten.

Na talloze beledigingen besloten de NAVO‑landen dat ze de VS niet zouden steunen in het conflict met Iran, waardoor Trump zich in de steek gelaten voelt. Wat hij daarbij gemakshalve vergeet, is dat de NAVO een organisatie is die bescherming biedt aan lidstaten die worden aangevallen door een land dat géén NAVO‑lid is. Het is dus geen bondgenootschap dat een aanvallende rol vervult.

De VS hebben samen met Israël Iran aangevallen en zijn daarmee de aanvallende partij. Iran reageerde door de Straat van Hormuz af te sluiten, waardoor zo’n 20 procent van de wereldwijde olie‑ en gasaanvoer stil kwam te liggen.

Omdat de campagne van de VS en Israël niet verloopt zoals gehoopt, vroegen de VS alsnog om hulp van de NAVO‑landen. Die lieten echter weten dat ze die hulp terecht op hun buik kunnen schrijven. Het lijkt er dan ook steeds meer op dat de VS er alleen voor komen te staan.

Trump is daar opnieuw woest over en verklaarde dat de NAVO‑landen geen hulp meer van de VS hoeven te verwachten. Is dat zorgelijk? Ja, aan de ene kant wel: de NAVO is militair nog steeds grotendeels afhankelijk van de VS. Maar aan de andere kant werken de Europese lidstaten hard aan het versterken van hun eigen militaire capaciteiten. Ze produceren meer wapens, munitie, voertuigen en gevechtsvliegtuigen, en ontwikkelen radarsystemen waar men in de VS nog een puntje aan kan zuigen.

Het zal nog enkele jaren duren voordat de Europese wapenindustrie volledig op orde is, maar de tijd zal komen dat de NAVO de VS niet langer nodig heeft. Dán staan de VS er echt alleen voor, en wordt het voor hen moeilijker om zich staande te houden in toekomstige conflicten.

Juist daarom zou het verstandig zijn als Trump zijn venijn richting de NAVO in toom houdt. Met woede bereik je niets anders dan vervreemding van landen die ooit bondgenoten waren.

Maar Trump kennende vermoed ik dat hij zijn toon niet zal matigen. Volgens hem is hij immers degene die de lakens uitdeelt, terwijl de VS — hoe groot ook — uiteindelijk slechts één onderdeel zijn van een veel groter geheel.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.