Toen televisie nog verraste: een ode aan de publieke omroep

 

Ooit in een heel ver verleden keken we allemaal naar de tv-programma’s van de publieke omroep, niet omdat we dat graag wilden, maar de keuze tien zeer beperkt was. Daar kwam een einde aan toen Sky Chanel in ons land zijn intrede deed en even later RTL. Sky Chanel verdween na een aantal jaren, maar RTL bleef, waardoor de publieke omroep met een geduchte concurrent te maken kreeg.

Net als de meesten onder ons was ik er in die tijd benieuwd naar of RTL iets zou toevoegen aan het tv-aanbod, waardoor ik er naar uitkeek om hun programma’s te gaan bekijken, want ik wilde ze ontdekken en ik wilde nieuwe gezichten op mijn tv-scherm zien, daar ik op de toentertijd bekende gezichten van de publieke omroep wel een beetje uitgekeken was.

Wat mij het meest opviel aan de programmering van RTL was het feit dat ze showprogramma’s brachten waarin volgens mij de hand van Joop van den Ende te zien was, waardoor ik er warm voor begon te lopen. Het was niets nieuws onder de zon, maar het was wel verfrissend, daar de showprogramma’s van de publieke omroep toen naar mijn mening een beetje te gezapig waren geworden.

Wat mij daarnaast aan de programmering van RTL ook opviel was de aanpak van de redactie van RTL Nieuws. We maakten kennis met Jeroen Pauw en de helaas veel te vroeg overleden Loretta Schrijver die ons als duo door de nieuwsfeiten van de dag loodsten. Ze deden dat met verve, maar het decor waarin ze toentertijd zaten kwam nog wel een beetje amateuristisch over. Daar kwam naar verloop van tijd verandering in, waardoor ik er steeds vaker naar ging kijken daar het programma steeds professioneler werd aangepakt.

Toen kwam RTL met de soapserie aller soapseries genaamd Goede Tijden, Slechte Tijden, een serie waar met name mijn zus elke werkdag naar keek tot ze op een gegeven moment besefte dat het een gebed zonder einde was, waardoor ze afhaakte.

Ik ben nooit een fan van de betreffende serie geweest, ik vond het maar niks terwijl ik er wel van doordrongen was dat er in de serie thema’s werden behandeld die toen actueel waren.

Hierdoor begon ik mijn aandacht weer op de programma’s van de publieke omroep te vestigen, waardoor ik mijn oog voornamelijk op Ook Dat Nog! liet vallen. In dat satirische consumentenprogramma werden consumentenproblemen aan het licht gebracht met een flinke scheut humor door onder meer Aad van den Heuvel, Silvia Millecam, Dimitri Frenkel Frank, Hans Böhm en Bavo Galema. Het was een uniek team waarin vooral Silvia Millecam uitblonk als een grote lolbroek die helaas op veel te vroege leeftijd kwam te overlijden.

In het tijdperk waarin dat programma werd uitgezonden was de publieke omroep nog machtig, maar na de komst van RTL brokkelde die macht steeds meer af, waardoor de politiek nu van mening is dat er flink op de publieke omroep bezuinigd moet worden. Ben ik daar blij mee? Nee, want de publieke omroep levert nog steeds kwaliteitsprogramma’s af, terwijl ik dat van RTL en SBS zeker niet meer kan zeggen, want bij die tv-zenders viert pulp al jaren hoogtij, waardoor juist zij het naar mijn mening zijn die het Nederlandse tv-aanbod verschralen en niet de publieke omroep.