Rauw, maar nooit ruw: Springsteen zoals hij écht is

 

Nu is ie er dan eindelijk, een film (Deliver me from Nowhere) over het leven van Bruce Springsteen, de Amerikaanse zanger die met zijn rauw klinkende stem de harten van velen veroverde.

Volgens kenners laat de film geen rooskleurig beeld over het leven van de rocklegende zien, waardoor het volgens hen geen prettige kijkervaring is. Omdat ik niet weet wanneer de film in Nederland te zien zal zijn kan ik er nog niks over zeggen, maar dat ik de film wil gaan zien is wel zeker.

Dat Springsteen moeite met de Amerikaanse politiek heeft, bleek wel uit het feit dat hij het in de jaren 80 verbood dat Ronald Reagan, de toenmalige Amerikaanse president, het lied Born In The USA voor campagnedoeleinden wilde gebruiken. Reagan zag in de tekst van dat lied namelijk de typische Amerikaan, hard werkend en gezagsgetrouw. Wat Ronald Reagan, door sommige Amerikanen ook wel Ronny Ray Gun genoemd, in die tijd echter niet zag was het feit dat de tekst van het lied in feite anti-politiek is, waardoor Bruce Springsteen door sommige mensen als protestzanger wordt gezien.

Naar mijn mening is Springsteen niet echt een protestzanger, hij heeft immers voor vele Amerikaanse artiesten, denk daarbij bijvoorbeeld aan The Pointer Sisters, songs gecomponeerd die helemaal niets met protest te maken hadden. En tóch kleeft het een beetje aan hem want hij steekt zijn mening over de Amerikaanse politiek niet bepaald onder stoelen of banken.

Dat levert hem soms wel kritiek op, maar dat deert hem niet, daar hij zich presenteert zoals hij is onder het motto ‘what you see is what you get’. En zo hoort hij ook te zijn, rauw, maar altijd eerlijk, recht voor zijn raap, maar altijd zonder te oordelen over een ander. Daar zou Donald Trump een voorbeeld aan moeten nemen.

Tijdens het schrijven van deze korte column komt het lied I’m on Fire van de vermaarde rocklegende uit mijn speakers, waardoor ik constateer dat ik van de muziek van Brice Springsteen geniet door het op me te laten inwerken, want daarin zit de grote kracht van zijn muziek, het dringt tot je door in elke vezel van je lichaam, waardoor het een deel van je wordt, en dat is naar mijn mening dan wel weer een prettige ervaring.