Van stiekem luisteren tot open liefde: mijn ode aan het Nederlandstalige lied

 

Ik had nooit gedacht dat ik het ooit zou missen, want er is een tijd geweest waarin ik het Nederlandstalige lied niet waardeerde, maar nu, nu ik in feite terugkijk in de tijd, moet ik toch zeggen dat ik het tv-programma Op Volle Toeren wel degelijk mis.

Het had iets unieks, vernieuwend was het in de tijd waarin het op tv uitgezonden werd niet, maar het had, achteraf gezien, een geweldige sfeer van gezelligheid, ongedwongen zijn en samen zijn in zich. Ik heb het over het tv-programma Op Volle Toeren dat door Chiel Montagne gepresenteerd werd en het Nederlandstalige lied centraal stelde.

Vele artiesten heb ik door dat programma leren kennen. Denk daarbij onder meer aan de Twee Pinten, Vader Abraham, Wilma, Renée de Haan, Mieke, De Riwi’s, de Heikrekels, Conny Vandenbos, het Holland Duo, Gert Timmerman en André van Duin.

De manier waarop Chiel Montagne het programma presenteerde was luchtig, waardoor het programma kreeg wat het nodig had en dus een zeer grote kijkdichtheid kreeg. Hij had een bepaalde flair over zich die bij heel veel mensen in goede aarde viel, waardoor hij heel terecht een BN’er werd die het Nederlandstalige lied een warm hart toedroeg.

Daar was ik toentertijd echter niet ontvankelijk voor, daar ik in die tijd bezig was mijn eigen muzikale interesses te ontdekken, denk daarbij vooral aan de Hardrock-muziek en aanverwante muziekgenres. Hierdoor had ik het gevoel dat het Nederlandstalige lied niet bij mij aan zou slaan, laat staan dat het bij mij zou passen.

Het gevolg daarvan is geweest dat ik op muzikaal gebied mijn eigen weg ging, waardoor ik vooral naar de muziek van bands als Van Halen, AC/DC, Krokus, Vengeance, Accept en vooral Kiss luisterde.

Maar ondertussen luisterde ik ook heel stiekem naar Nederlandstalige liedjes, daar ik die, zij het in het geniep, toch wel steeds leuker begon te vinden, ook al wilde ik dat voor mezelf in die tijd nog niet toegeven.

Daar kwam in de loop der jaren wel verandering in, want ik ging steeds vaker naar het Nederlandstalige lied luisteren, waardoor ik de waarde ervan ook steeds meer begon in te zien. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik naar de muziek van onder meer Cornelis Vreeswijk, Gerard Cox, Frans Halsema, Corry Brokken, Luuk Bral, Liselore Gerritsen, Ramses Shaffy en Liesbeth Liszt ging luisteren, waardoor ik dus een muzikale evolutie onderging.

Dit heeft er op zijn beurt voor gezorgd dat ik nu naar een heel breed scala aan Nederlandstalige liedjes luister van onder meer Normaal, Meau, Frans Bauer, Rob de Nijs, Benny Neijman, Susan & Freek, Henk Wijngaard, Lucas & Gea, Dana Winner en, last but not least, de Nederlandstalige liedjes van Anouk.

Met andere woorden: mijn liefde voor het Nederlandstalige lied is door Chiel Montagne aangewakkerd zonder dat ik het zelf in de gaten had, en daar ben ik hem nu zeer dankbaar voor, want ik vraag me af of dat zonder hem gelukt was. Daarom hoop ik nu dan ook dat er ooit een tv-programma als Op Volle Toeren teug gaat komen, want het Nederlandstalige lied hoort niet alleen bij ons, het is ook een deel van onze identiteit, in al zijn pracht en kracht.