Stilte voor de storm: een pleidooi voor bouwen en zorgen

 

Het is opvallend, er zijn geen debatten, er wordt geen campagne meer gevoerd en de lijsttrekkers houden zich stil, voor even dan, want het ziet er naar uit dat de coalitieonderhandelingen veel tijd in beslag zullen nemen.

Ik vond het vandaag op politiek gebied heerlijk rustig, een verademing in vergelijking met de afgelopen dagen waarin je steeds werd geconfronteerd met politici die je naar hun partij wilden trekken. Geen flyers meer, geen politiek getinte tv-spotjes meer, voor even geen leugens meer, heerlijk.

Maar het is slechts de stilte voor de storm, want over niet al te lange tijd gaan hoe dan ook de coalitieonderhandelingen beginnen, en worden we op dagelijkse basis gebombardeerd met de vorderingen, als die er al zijn.

Het ziet er nu naar uit dat het een nek-aan-nekrace tussen de grote partijen gaat worden, waardoor het hoe dan ook spannend gaat worden. Daarnaast staat er ook veel op het spel op het gebied van onder meer de woningnood, migratie, zorg en klimaat.

Nou maak ik me over het klimaat niet veel zorgen, maar als het gaat om de woningnood en de zorg is dat wel anders. Er moeten hoe dan ook woningen bij worden gebouwd, en veel ook. Punt is echter dat de stikstofcrisis daar een zeer stevig stokje voor steekt, waardoor vele bouwprojecten niet kunnen worden gerealiseerd.

Er zijn vele mensen die zeggen dat men dan maar meer prefabwoningen moet gaan produceren. Dat gebeurt in zeker zin ook, maar ik heb niet het idee dat dat op dit moment in grote getale gebeurt, waardoor er wat dat betreft wel een zeer stevig tandje bijgezet moet worden.

Daarnaast is het ook zo dat we in een klein landje leven waardoor het nog maar de vraag is of er genoeg bouwgrond ter beschikking staat. Ik heb persoonlijk het idee dat dat niet het geval is, waardoor het mij een goed idee lijkt om bestaande flatgebouwen van nieuwe verdiepingen te voorzien, ook wel optoppen genoemd. Dat gebeurt op dit moment ook, maar ja, de stikstofcrisis hè, die houdt dat toch wel een beetje tegen. Daar zou het aankomende kabinet echt iets aan moeten doen, bijvoorbeeld door nieuwe wetgeving. Dat gaat nog een hele klus worden, maar er moet nu écht iets gebeuren op dat gebied, maar dat geldt ook voor de zorg.

Ik ken een aantal mensen die in de zorg werkzaam zijn waardoor ik vaak van hen te horen krijg dat ze zich bijna te pletter werken waardoor hun privéleven eronder te lijden heeft. Wat ik ook vaak van hen hoor is dat ze hun werk altijd met liefde uitvoeren, maar dat daar wel iets tegenover moet staan, een beter loon bijvoorbeeld.

Daar ben ik het helemaal mee eens, want ze verzorgen mensen, redden mensenlevens en staan waar ze maar kunnen familieleden van patiënten bij. Wat dat betreft zouden ze dus wel wat meer waardering op hun loonstrookje te zien moeten krijgen.

Om die reden zou ik aan de leden van het toekomstige kabinet het volgende willen zeggen: zorg ervoor dat de bouwsector weer kan floreren, creëer er werkgelegenheid in, en zet je in voor een beter loon voor de mensen die in de zorg werken, want want zowel de mensen die in de bouwsector werken en de mensen die in de zorg werken zijn onmisbaar in onze samenleving.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen