Straatintimidatie: de grens is allang bereikt 2.0

 

Eergisteren schreef ik een column over straatintimidatie en welke impact dat heeft op vrouwen en meisjes. Normaal gesproken zou ik het daarbij gelaten hebben, maar gisteren las ik in het AD het verhaal van Ouissam, een 27-jarige vrouw die al van jongs af aan op straat lastiggevallen wordt. Maar wat doet zij ertegen?

Ouissam heeft het in haar jeugd niet makkelijk gehad, en ook nu nog niet. De mensen die ze tegenkomt menen allemaal een mening over haar te moeten hebben: over haar kleding, haar make-up, haar lipgloss, haar hotpants. Dat is nog maar een kleine greep uit de vele negatieve opmerkingen die ze dagelijks te verwerken krijgt.

Mij maakt het niets uit hoe een vrouw zich kleedt of hoeveel lipgloss ze draagt. Een vrouw moet zich kleden op een manier waarin zij zich prettig voelt. En wat die lipgloss betreft: als zij zich er goed bij voelt, dan is dat wat mij betreft helemaal prima. Het kan mij eerlijk gezegd geen worst schelen.

Maar waarom reageren mannen en jongens zo negatief op Ouissam? Komt dat door een gebrek aan opvoeding? In veel gevallen wel. Komt het door een gebrek aan respect? Absoluut. Als je respect voor een ander hebt, dan uit je je respectvol. Komt het door de manosfeer? Waarschijnlijk, want die draait onder meer om dominantie en minachting voor vrouwen.

Op een dag stond de toen twaalfjarige Ouissam met haar moeder bij een tramhalte. Ze voelde zich niet lekker en droeg een capuchontrui, een spijkerbroek en een rommelige knot in haar haar. Toch was er een groepje jongeren dat naar haar keek en naar haar wees. Naast haar moeder stond een wat oudere man die daarop reageerde. “Kijk dan ook hoe je dochter erbij loopt,” zei hij geïrriteerd, terwijl hij naar Ouissam wees.

Die opmerking schoot haar moeder in het verkeerde keelgat. “Je moet de schuld niet afschuiven op mijn dochter,” beet ze hem toe. “Het zijn die jongens die fout zitten.” Het was de eerste keer dat haar moeder het openlijk voor haar opnam.

Dat vrouwen als Ouissam hierdoor anders naar mannen en jongens gaan kijken, lijkt mij niet meer dan logisch. Door dit soort ervaringen krijgen ze een negatief beeld en keren ze zich steeds meer van mannen af. Dat is wat gebrek aan opvoeding, gebrek aan respect en de manosfeer teweegbrengen.

Maar Ouissam laat zich niet kisten. Ze draagt haar hotpants als ze dat wil, omdat ze vindt dat dat bij haar past. Hetzelfde geldt voor de lipgloss die ze nog steeds op haar lippen aanbrengt. Dat vind ik een moedige keuze, want ze laat daarmee zien dat ze als mens ver boven de manosfeer staat.

Daarnaast toont ze dat zij zelf bepaalt hoe ze eruitziet. Daarom geef ik haar nu, figuurlijk gezien, het respect dat ze verdient. Ze verstopt zich niet in een donker hoekje; integendeel, ze laat zich zien zoals ze is. En daar is helemaal niets mis mee. Ze is een prachtige vrouw die zich mag laten zien zoals ze is.

© John Kukken, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

Rust in een tijd van onrust