Tweehonderd keer zoet, één keer niet opgelet

 

We krijgen veel meer toegevoegde suiker binnen dan we denken, blijkt uit onderzoek dat het Diabetes Fonds heeft laten uitvoeren. Dat is op zich geen nieuws. Daarom ben ik een paar jaar geleden bewuster naar de verpakkingen van frisdranken gaan kijken. Als ik aspartaam op het etiket zag staan, keek ik automatisch wat minder kritisch. Maar was dat wel terecht?

Ja, eigenlijk wel. Aspartaam is namelijk ongeveer 200 keer zo zoet als gewone suiker, waardoor er maar heel weinig van nodig is. Volgens de WHO, de European Food Safety Authority en de U.S. Food and Drug Administration is het veilig zolang je binnen de vastgestelde dagelijkse limieten blijft.

Toch voelde ik me er nooit helemaal gerust bij. Daarom ben ik op zoek gegaan naar frisdranken zonder suiker én zonder aspartaam, het liefst gewoon bronwater met een smaakje.

Sommige mensen pleiten voor een suikerklontjesindex op verpakkingen. Daar ben ik het mee eens, al weet ik zeker dat veel mensen er alsnog niet naar kijken. Is dat dom? Ja, een beetje. Maar het gebeurt iedereen. Ook mij.

Vandaag kocht ik bijvoorbeeld bitterkoekjes. Ik pakte de verpakking zonder nadenken uit het schap en legde hem in de winkelwagen. Daarna volgde een fles cola van een bekend Amerikaans merk dat met een C begint. Geen suiker, geen cafeïne, maar mogelijk wel aspartaam. En precies daar keek ik dus niet naar.

Kortom: ik lette op suiker en cafeïne, maar vergat te checken of er aspartaam in zat. En dat vind ik van mezelf dan weer een beetje dom.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen