Een Tikkie te veel

 

Tikkie is een makkelijke tool om iemand te betalen of geld terug te vragen. Daarom gebruiken veel mensen het, maar soms kan het ook voor verbazing zorgen.

Zelf maak ik er maar weinig gebruik van. Tikkie zit wel in mijn bank-app — lekker makkelijk — maar meestal laat ik het links liggen. Ongeveer drie weken geleden gingen Annemarie en ik met een paar vrienden op stap om in een café een drankje te doen. Herbert, een van onze beste vrienden, was er met zijn vrouw ook bij. Maar scheutig met het geven van een rondje was hij die avond bepaald niet.

Op een gegeven moment stonden we even met z’n tweeën aan de bar, terwijl de gezellige muziek van Lucas & Gea uit de speakers kwam. We raakten aan de praat, en het viel me op dat Herbert niet lekker in zijn vel zat. Ik gaf hem een paar biertjes, die hij dankbaar aannam, zonder dat ik daar iets voor terug hoefde. We spraken over van alles en nog wat, en verloren de tijd een beetje uit het oog. Op een gegeven moment bood hij me een colaatje aan, dat ik zonder nadenken aannam. Annemarie en de rest zagen ons staan en kwamen erbij staan. Het was gezellig — tot de volgende dag.

De dag erop stonden Annemarie en ik af te wassen toen mijn telefoon meldde dat ik een bericht had ontvangen. Normaal laat ik dat even liggen, maar nu keek ik meteen. Het was een Tikkie van Herbert. Of ik de € 3,20 voor het colaatje even wilde terugbetalen.

Ik dacht: krijg nou wat. Wat dacht je van de € 12,00 die ik voor jouw biertjes heb betaald? Daar hoor je mij niet over. En dan stuur jij mij een Tikkie voor één colaatje?

Ik liet het bericht aan Annemarie zien. Ze trok een bedenkelijk gezicht. Ik besloot Herbert te bellen om te vragen waarom hij me voor zo’n klein bedrag een Tikkie stuurde. Hij vertelde dat hij krap bij kas zat en het geld niet kon missen. Ik kon natuurlijk niet in zijn bankrekening kijken, dus nam ik dat — met enige tegenzin — voor waar aan. Ik betaalde het bedrag terug.

Een paar minuten later kreeg ik een berichtje van hem: hij was me dankbaar dat ik het had overgemaakt. Ik liet hem weten dat hij het gewoon had kunnen zeggen, dat hij krap zat. Maar klaarblijkelijk schaamde hij zich daarvoor.

Conclusie: je hoeft je er niet voor te schamen als je krap bij kas zit. Wees er gewoon eerlijk over. Een Tikkie is dan wel een makkelijke tool, maar soms is het ook een Tikkie te veel. En in dit geval was het er eentje die ik niet snel zal vergeten — maar wel zal vergeven.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.