De Straat van Hormuz op een Kier

 

Het akkoord dat de Verenigde Staten en Iran hebben bereikt, is elektronisch ondertekend door president Trump, vicepresident J.D. Vance en de Iraanse parlementsvoorzitter Mohammed Bagher Ghalibaf. Dat heeft een hoge Amerikaanse functionaris maandag aan persbureau Reuters laten weten.

Gisteren werd al bekend dat de twee landen tot een overeenkomst waren gekomen, een zogenaamd memorandum van overeenstemming. Volgens dezelfde functionaris gaat de Straat van Hormuz opnieuw open — voor een periode van zestig dagen — en wordt de Amerikaanse blokkade van Iraanse havens per direct opgeheven.

Maar wat is zo’n memorandum van overeenstemming eigenlijk? Simpel gezegd: het is een document waarin wordt vastgelegd waar beide partijen het over eens zijn. Het is meestal niet juridisch bindend, maar heeft wel politieke en diplomatieke kracht. Zo’n document wordt gebruikt om vertrouwen te creëren en om te laten zien dat partijen serieus naar een oplossing toewerken. In veel gevallen vormt het de basis voor een later, volledig verdrag dat wél bindend is. Het is dus geen eindstation, maar een belangrijke tussenstap in het proces dat nu gaande is.

Trump heeft gezegd dat hij verwacht dat de Straat van Hormuz komende vrijdag weer volledig open zal zijn. Of dat ook echt zo is, moeten we nog afwachten, maar het ziet er naar mijn mening goed uit. Ik ga er dan ook vanuit dat de volledige opening van de zeestraat tegen die tijd een feit zal zijn.

We moeten echter niet denken dat de prijzen aan de pomp dan meteen drastisch zullen dalen. De benzineprijs is vandaag met slechts één cent omlaag gegaan. Dat komt doordat olie en gas eerst nog aangevoerd moeten worden, én doordat Iran “servicekosten” in rekening wil brengen. Bovendien zullen de vernietigde en beschadigde olieraffinaderijen nog jaren nodig hebben om weer volledig operationeel te worden. Daarom zal het waarschijnlijk nog lang duren voordat de benzineprijs terugkeert naar een enigszins normaal niveau.

Aanstaande vrijdag vindt in Zwitserland een ondertekeningsceremonie plaats. Trump heeft aangekondigd dat de inhoud van de overeenkomst na afloop van die ceremonie openbaar wordt gemaakt.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen