Het hantavirus in Twente: veel minder spannend dan het lijkt

 

Ineens heeft iedereen het over het hantavirus, maar bij ons in Twente komt al jarenlang een milde variant voor.

Het nieuws ging de hele wereld over: op het Nederlandse cruiseschip Hondius brak het hantavirus uit. Drie opvarenden werden ernstig ziek en overleden. Maar hantavirussen zijn geen nieuwe bedreiging; ze gaan al tientallen jaren rond. Sterker nog: wie in het buitengebied van Twente of Salland zijn schuurtje aanveegt, kan zomaar in aanraking komen met een lokale, veel mildere variant.

Het Andesvirus – een variant binnen het hantavirus – werd door de uitbraak wereldnieuws. De Twentse variant is echter een heel ander verhaal.

De Twentse variant van het hantavirus

De grote boosdoener in Salland en Twente is de rosse woelmuis. Dit knaagdier kan het virus bij zich dragen en verspreidt het via urine, speeksel of uitwerpselen. Hij leeft vooral in bosrijke gebieden, zoals in het buitengebied van Twente. De klachten die het virus van dit diertje kan veroorzaken zijn anders en veel milder, waardoor duidelijk is dat het lang niet zo gevaarlijk is als het Andesvirus, dat wordt overgebracht door de langstaartrijstrat.

Persoonlijk maak ik me er geen zorgen over, want de kans op een infectie is uiterst klein. Annemarie en ik wonen niet in een bosrijk gebied, én we hebben geen schuurtje. De milde variant gaat dus een beetje aan ons voorbij.

Toch is het goed dat er aandacht aan wordt besteed. Wat zijn de klachten die deze milde variant kan veroorzaken? Dat heb ik uitgezocht. Het gaat om symptomen die lijken op een stevige griep: koorts, spierpijn, hoofdpijn en in uitzonderlijke gevallen nierklachten.

Onderzoek laat zien dat er jaarlijks in Nederland slechts een handjevol mensen officieel ziek wordt van deze variant. Vaak merken mensen niet eens dat ze besmet zijn geweest. Dat verklaart waarom de milde variant bij het grote publiek nauwelijks bekend is.

Wat het Andesvirus betreft, is dat nu wel anders. Daarom hoop ik dat er een medicijn tegen dat virus op de markt komt. Dat is met het coronavirus gelukt, dus het moet met het Andesvirus ook kunnen. Het zal tijd kosten, maar het moet lukken.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen