Dominantie is geen liefde

 

Hoewel de manosfeer uit verschillende stromingen bestaat, is er één idee dat steeds weer de boventoon voert: de man moet dominant zijn tegenover de vrouw. In deze column leg ik uit waarom ik daar fel tegenstander van ben.

Andrew Tate herhaalt regelmatig dat mannen dominant moeten zijn over vrouwen. Wat hij daarmee zegt, is dat vrouwen minderwaardig zijn. Dat is naar mijn mening een giftig denkbeeld dat helaas steeds meer volgers krijgt, vooral onder jongemannen. Juist daarom ga ik er nu stevig tegenin.

Toen ik zijn uitspraken voor het eerst hoorde, nam ik ze niet zo serieus. Maar omdat hij bleef volhouden dat dit zijn overtuiging is, ben ik er beter naar gaan kijken. Al snel kwam ik tot de conclusie dat zijn ideeën volledig indruisen tegen mijn eigen overtuigingen over vrouwen.

Laat ik het maar duidelijk zeggen: mannen hoeven helemaal niet dominant te zijn tegenover vrouwen. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig. Ze hebben evenveel recht op een menswaardig bestaan, op vrijheid van keuze, en op gelijke behandeling. Ook gelijke beloning voor gelijk werk hoort daarbij — al valt daar helaas nog veel te verbeteren.

De invloed van mannen als Andrew Tate op jonge jongens is groot. Zo hoorde ik onlangs dat een leerling tegen zijn leraar had gezegd dat een vriendin die geen seks wil, “niet geschikt” voor hem zou zijn. Complete onzin. Als een vrouw geen zin heeft in seks, dan heeft ze geen zin. Punt.

Een andere leerling beweerde dat een vrouw “gewoon beschikbaar” voor hem moet zijn. Hij vertelde zelfs dat als een vrouw door een man geslagen wordt, ze waarschijnlijk iets heeft gedaan om het te verdienen.

Laat ik één ding glashelder maken: geen enkele man heeft het recht om een vrouw te slaan. Nooit. Ook niet als zij iets zou hebben gedaan wat hem niet bevalt. Andrew Tate kan roepen wat hij wil, maar geweld is geen recht. Het is een misdaad.

Annemarie en ik hebben ook weleens een stevige woordenwisseling. Dat hoort bij een relatie. Maar we praten het uit als verstandige mensen. Ja, er valt soms een onvertogen woord, maar geweld komt er nooit aan te pas. Niet alleen omdat het niet hoort, maar vooral omdat we respect en liefde voor elkaar hebben.

Er is nog iets. Toen ik een klein kind was, moest ik meerdere dagen per week aanzien hoe mijn biologische vader mijn moeder bont en blauw sloeg omdat hij geen geld meekreeg om in de kroeg te verbrassen. Dat heeft me voor het leven getekend. Het is de grootste reden waarom ik zo fel tegen de manosfeer ben. Mijn moeder kreeg de klappen, en ik kon haar als kind niet verdedigen — hoe graag ik dat ook had gewild.

Daarom kan ik alleen maar lachen om Andrew Tate. Niet omdat hij grappig is, maar omdat hij in mijn ogen niet meer is dan een zielig ventje dat zijn eigen haat tegen vrouwen projecteert op jongemannen die nog onzeker in het leven staan.

Echte kracht zit niet in overheersen, maar in kiezen voor respect. In kiezen voor liefde. In kiezen voor menselijkheid. Laat mannen als Andrew Tate maar roepen. Hun wereldbeeld is klein, hun angst groot. Jij hoeft daar niet in mee te gaan. Ga op ontdekkingsreis in het leven, leer wat liefde werkelijk is, en laat zien dat een man geen dominantie nodig heeft om sterk te zijn. Sterker nog: wie liefdevol leeft, heeft dominantie helemaal niet nodig.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.