Derderangs artiesten? Kijk eerst in de spiegel, meneer Trump

 

Donald Trump is er klaar mee: alle ophef rond de concertreeks ter ere van het 250‑jarig bestaan van de Verenigde Staten. In een bericht op Truth Social liet hij weten dat hij het evenement wil vervangen door een eigen ‘America Is Back’-bijeenkomst op woensdag 24 juni. Geen grote artiesten meer, maar Trump zelf als headliner van de avond.

Waarom wil hij de stekker uit de zogeheten Great American State Fair trekken? Omdat een groot aantal internationaal bekende artiesten hun optreden om politieke redenen heeft afgezegd. Zij vreesden dat het jubileumfeest vooral zou uitmonden in een ode aan Trump. En eerlijk gezegd kan ik ze daar geen ongelijk in geven. Trump grijpt elke kans aan om zijn tanende populariteit op te poetsen — zelfs als dat betekent dat hij het 250‑jarig bestaan van zijn land naar zijn hand probeert te zetten. Vandaar dat hij nu een ‘grote speech’ aankondigt.

Welke artiesten haakten af? Onder anderen Morris Day, The Commodores, C+C Music Factory, Martina McBride, Bret Michaels en Milli Vanilli. De meesten zeggen me weinig; alleen The Commodores en Milli Vanilli komen me bekend voor. Trump reageerde voorspelbaar: hij noemde ze ‘derderangs artiesten’.

Dat uitgerekend híj dat zegt, is bijna ironisch. Het lijkt hem te ontgaan dat hij door velen zelf als een derderangs president wordt gezien. Daarom hoop ik van harte dat zijn ‘grote speech’ uitloopt op een mislukking — al is het maar om te laten zien dat niet alles en iedereen zich laat gebruiken voor zijn politieke toneelstuk.

Het oorspronkelijke evenement zou plaatsvinden van 25 juni tot en met 10 juli. Op 4 juli 1776 riepen de volksvertegenwoordigers van de toenmalige Britse koloniën de onafhankelijkheid uit. Een historisch moment dat een waardige viering verdient — niet een politieke show van één man.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen