De Fragiele Democratie en Mijn Afstand tot FvD

 

Er is een tijd geweest dat ik van plan was om lid te worden van FvD, maar door politieke omstandigheden is het daar nooit van gekomen. Achteraf ben ik daar blij om, want de partij liet volgens mij steeds duidelijker minder mooie kanten zien.

Een aantal jaren geleden kondigde Thierry Baudet met veel bombarie en klassieke muziek de komst van FvD aan: een partij die voor iedereen open zou staan en waarin de democratie écht gewaarborgd zou zijn. Toen ook de bekende advocaat Theo Hiddema zich aansloot, begon ik serieus te overwegen om lid te worden.

Baudet stond iedereen vriendelijk te woord, en tijdens goedbezochte partijcongressen legden hij en Hiddema hun plannen op een begrijpelijke manier uit. Wat dat betreft dacht ik destijds dat ik er wel uit was: ik zou lid worden.

Maar het liep anders. Steeds vaker doken geruchten op over het vermeende lidmaatschap van extreemrechtse personen. Dat zette me aan het denken. Ik nam de tijd om mijn keuze te heroverwegen en besloot uiteindelijk geen lid te worden, omdat ik niet met rechts-extremisme geassocieerd wilde worden.

En nu, nu de partij opnieuw populairder wordt en met zeven zetels in de Tweede Kamer zit, weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Partijleidster Lidewij de Vos heeft recent uitspraken gedaan die wat mij betreft echt niet door de beugel kunnen. Vrijwel alle partijleiders, ook van rechtse fracties, behalve die van de PVV, denken daar net zo over. Zij openden de aanval op FvD, wetende dat dit risico’s met zich meebrengt.

Waaruit bestaan die risico’s? FvD staat nu vol in de aandacht van vrijwel alle partijen in de Tweede Kamer. Dat betekent dat ze De Vos aanspreken op haar discutabele uitspraken, die laten zien dat ze er — zo lijkt het — geen democratische gedachten op nahoudt.

Eergisteravond werd ze daar tijdens een debat op aangesproken. Ze nam niets van haar uitspraken terug; ze formuleerde ze slechts anders, waardoor de impact hetzelfde bleef. Dat trekt hoe dan ook kiezers aan, waardoor de kans volgens mij groot is dat de partij onder haar leiding alleen maar verder zal groeien.

Dat baart me zorgen. We leven in een democratisch land waarin mensen hun mening mogen geven. Maar telkens als ik haar uitspraken terugluister, krijg ik meer het idee dat zij het daar niet mee eens is en dat ze een autoritaire politiek aanhangt.

Om die reden werd FvD in de Tweede Kamer lange tijd genegeerd. Maar dat kan nu niet meer. We kunnen er niet omheen dat de partij een aanzienlijk deel van de Nederlandse kiezers aanspreekt.

Hierdoor wordt volgens mij duidelijk dat democratie zeer fragiel is. We moeten haar koesteren, verzorgen en onderhouden. Een partij als FvD heeft bestaansrecht — dat is democratie — maar ze mag niet de overhand krijgen. Want als dat gebeurt, zou het zomaar kunnen dat de democratie in Nederland naar de achtergrond verdwijnt. En dat lijkt me iets wat we niet willen.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.