Schijf van Vijf? Wij blijven kaaskoppen

 

Maximaal 20 gram per dag. Het is even flink slikken voor kaaskoppen zoals mijn vriendin en ik, maar zo staat het de komende jaren in de Schijf van Vijf.

Toen ik dat vanochtend in het AD las, moest ik opnieuw slikken. Mijn vriendin en ik zijn namelijk van die mensen die het liefst élke boterham met kaas beleggen. Maar zodra ik van de schrik bekomen was, verscheen er een glimlach. Want één ding is zeker: de Schijf van Vijf verandert ons niet. Sterker nog, we gaan er lekker tegenin.

Kaas — het liefst met een plakje ham erop — is al sinds mijn kindertijd mijn favoriete broodbeleg. Het is bijna een deel van me geworden. Niet alleen omdat het lekker is, maar ook omdat het een zuivelproduct is. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Mijn moeder zei vroeger weleens dat ik maar kaasboer moest worden, zodat ik altijd verzekerd zou zijn van een verse voorraad.

Toen zag ik de ironie nog niet, maar inmiddels kan ik er hartelijk om lachen.

Een kaasboer ben ik nooit geworden, maar mijn liefde voor kaas is nooit verdwenen. Integendeel: het werd er alleen maar gevaarlijker op. Bij mijn vriendin en mij thuis is kaas dan ook niet aan te slepen. Minstens drie keer per week halen we belegen kaas met een pittige smaak in huis. We genieten er allebei met volle teugen van — het liefst met een lekker sausje erbij.

En nu komt de Schijf van Vijf dus doodleuk met het advies van maximaal 20 gram per dag. Daar moeten wij niets van hebben. Maximaal 20 gram? Yeah right. Bij ons gaat er met gemak 30 tot 35 gram per dag doorheen, soms meer, en dat vinden we helemaal prima.

We hebben het advies dan ook direct — figuurlijk — in de prullenmand gegooid. Niet alleen omdat we het irrelevant vinden, maar ook omdat onze kaasboer er héél blij van wordt.

Dus, Schijf van Vijf: schrijf dat advies maar lekker op je lijf, en verzin iets anders waarmee je zieltjes kunt winnen. Mijn vriendin en ik doen niet mee. Kaas is lekker én oké.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.