Energie, kritiek en korte lontjes: het geval Jetten

 

Dat mensen elkaar bekritiseren is van alle tijden. Dat mensen politici bekritiseren, eveneens. En dat is prima, want kritiek kan immers ook opbouwend zijn. Maar een minister-president die nog maar een maand in functie is, al zo stevig bekritiseren, vind ik op zijn zachtst gezegd voorbarig.

Klaarblijkelijk houden mensen ervan om anderen te bekritiseren. Ik geef direct toe dat ik daar zelf ook niet vies van ben; als columnist ontkom je er nu eenmaal niet aan.

Mijn kritiek richt zich vaak op Donald Trump, die naar mijn mening de ene na de andere ongepaste opmerking maakt richting andere politici. Zijn uitspraken en beslissingen schieten mij regelmatig in het verkeerde keelgat, en doen me soms afvragen van welke planeet hij afkomstig is.

Maar deze column gaat niet over Trump. Deze column gaat over Rob Jetten, de man die tegenwoordig minister-president van ons land is.

Nog vóór hij die functie bekleedde, kreeg hij al veel kritiek te verduren van mensen die hem uitsluitend als politicus kennen, en niet als mens. Die kritiek was niet mals; soms schuurde die zelfs tegen het ontoelaatbare aan. Toch ging hij door, met wat lijkt op een groot zelfvertrouwen. Het wekte bij mij de indruk dat de kritiek hem weinig deed.

Maar de kritiek van toen valt in het niet bij wat hij nu over zich heen krijgt — en dat vind ik onterecht.

Hij is pas een maand minister-president, heeft nauwelijks de kans gekregen zich te profileren, en wordt nu al door sommigen weggezet in een hoek waar hij liever niet wil staan.

De reden voor die kritiek ligt volgens mij in zijn uitgesproken inzet voor het klimaat. Dat is een onderwerp dat veel mensen in de portemonnee raakt. Maar laten we eerlijk zijn: de klimaatverandering waar we mee te maken hebben, is een probleem dat we uiterst serieus moeten nemen. De aarde warmt op, en natuurrampen worden frequenter en heviger. Jetten probeert daar samen met zijn coalitiegenoten verandering in te brengen. Dat betekent onder meer dat we zuiniger met energie moeten omgaan.

En juist dat stuit op weerstand. Veel mensen willen hun stroom- en gasverbruik niet aanpassen, of staan er simpelweg niet bij stil hoeveel ze verbruiken.

Bij mij thuis hebben we alle lampen vervangen door ledverlichting, koken mijn vriendin en ik op inductie, en proberen we ons gasverbruik tot een minimum te beperken. Op die manier leveren wij onze bijdrage aan het verminderen van energieverbruik.

Dat is precies waar Jetten al jaren voor pleit. Toch lijkt een aanzienlijk deel van Nederland daar weinig boodschap aan te hebben, waardoor hij vaak de wind van voren krijgt.

Maar stel dat we op een dag te maken krijgen met een energietekort, waardoor we allemaal móéten minderen? Voor mijn vriendin en mij zal dat weinig verschil maken, omdat ons verbruik al relatief laag is. Maar voor mensen met een hoog energieverbruik zal het een flinke uitdaging zijn om dat drastisch terug te schroeven.

Dat is een scenario waar velen liever niet aan denken — en dus wordt het genegeerd. Toch is de kans, mede door de spanningen en conflicten in het Midden-Oosten, reëel dat we ons energieverbruik zullen moeten herzien.

Wat dat betreft krijgt Jetten naar mijn mening steeds meer gelijk. En juist daarom is de kritiek die hij nu ontvangt grotendeels onterecht.

Dus zeg ik: geef hem de kans om zich te bewijzen. En misschien nog belangrijker: neem zijn oproep serieus om ons energieverbruik te verminderen. Over een aantal jaar zouden we hem daar zomaar dankbaar voor kunnen zijn.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen