De stille kracht van verveling

Niemand wordt er graag mee geconfronteerd, maar toch overkomt het ons allemaal weleens: verveling. We voelen dat de batterij niet volledig is opgeladen, we hangen wat op de bank, hebben weinig energie om iets te ondernemen en willen dat het gevoel zo snel mogelijk voorbij is.

Het komt sporadisch voor dat ik me als oudere man ook weleens verveel. Maar is dat erg? Nee, juist niet. Ik heb dan wel het idee dat er niets uit mijn handen komt, dat ik nergens mee bezig ben, maar in werkelijkheid ben ik dan wél met iets bezig. Verveling ís namelijk een bezigheid, ook al voelt dat niet zo.

Uit onderzoek blijkt dat de mens zich zo nu en dan móét vervelen. Tegenwoordig moet alles leuk zijn, en het liefst zo optimaal mogelijk beleefd worden, terwijl onze levens al zo vol zitten. We moeten een leuke baan hebben, een leuke partner, leuke vrienden en kennissen — en dat legt een behoorlijk gewicht op ons bord. Juist daarom is het goed dat we ons af en toe vervelen: we worden er creatiever en veerkrachtiger van.

In de jaren ’70 en ’80 waren er geen mobiele telefoons, geen games, geen fatbikes. Vooral mobiele telefoons zorgen tegenwoordig voor stress: we ontvangen voortdurend sms’jes, mailtjes, videoberichten en telefoontjes. Het voelt alsof we in een korset zitten dat steeds strakker wordt aangetrokken, tot het ons allemaal even te veel wordt en de stress toeslaat.

Hoe heerlijk is het dan om je even te vervelen. Even doelloos op de bank hangen, zuchten, eindeloos voor je uit staren, je telefoon laten voor wat het is — een nutteloos apparaat dat soms handig is.

Sommige mensen zeggen dat verveling een negatieve connotatie heeft, maar dat klopt niet. Het is geen verkeerde emotie, maar een staat van zijn. We verkeren dan in een soort ruststand, zetten zonder dat we het doorhebben alles op een rijtje en geven onszelf de tijd om opnieuw in te schakelen. Met andere woorden: ons brein krijgt de ruimte om gebeurtenissen op een ordentelijke manier te verwerken — de positieve én de negatieve.

Om een lang verhaal kort te maken: verveling heeft, hoe vreemd het ook klinkt, een nuttige functie. Het kan zelfs een opluchting zijn, vooral voor mensen met een druk leven. Dat maakt verveling ‘heerlijk’, ook al voelt het niet altijd prettig.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.