Tussen noodzaak en onzekerheid

 

Dat het huidige kabinet voor alles wat het voor elkaar wil krijgen moet zoeken naar steun bij de oppositiepartijen is al langere tijd bekend. Maar nu de energieprijzen door de oorlog tussen de VS, Israël en Iran fors zijn gestegen, moet het met een noodplan komen.

Eigenlijk vind ik het jammer dat we nu met een minderheidskabinet zitten opgescheept. Dat betekent namelijk dat het naar hulp van de oppositiepartijen zal moeten zoeken om zaken voor elkaar te krijgen.

Door de oorlog in het Midden-Oosten ziet het zich genoodzaakt om een noodplan in werking te stellen om de exploderende energieprijzen te compenseren. Komende maandag zal het noodplan gepresenteerd worden.

Ik las het en vroeg me af of ze daar de hulp van de oppositiepartijen niet voor nodig hebben gehad. Persoonlijk denk ik van niet, want zelfs de oppositiepartijen hebben heus wel door dat dat noodplan er echt moet komen. Ik ga ervan uit dat ze tijdens de presentatie van het noodplan wel de nodige kanttekeningen erbij zullen plaatsen, maar uiteindelijk verwacht ik dat ze ermee akkoord zullen gaan.

Het instellen van een prijsplafond en het verlagen van de accijnzen zou een onderdeel van het noodplan kunnen zijn, maar of die ook deel van het noodplan uit zullen maken, is vooralsnog onduidelijk.

Daarnaast rijst ook de vraag of er weer een noodfonds gaat komen. Persoonlijk lijkt me dat wenselijk, maar of politiek Den Haag daar ook zo over denkt is vooralsnog koffiedik kijken.

Ik probeer het positief te zien, waardoor ik ervan uit ga dat ook het noodfonds er gaat komen. Het noodfonds was er in het verleden immers voor om mensen die de energierekening echt niet meer konden betalen te hulp te schieten. Daarom ben ik er min of meer van overtuigd dat het noodfonds zijn herintrede zal doen.

We moeten er dus nog even op wachten, want morgen zal minister-president Rob Jetten het een en ander uit de doeken doen. Maar ik ga ervan uit dat het een en ander goed komt, daar het huidige kabinet volgens mij gewoon geen andere keus heeft.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen