Scheuren in de Maga-muur

 

Een paar dagen geleden barstte in het Midden-Oosten de bom toen de VS en Israël gezamenlijk Iran aanvielen. Dat zal ook voor ons grote gevolgen hebben. We moeten er serieus rekening mee houden dat de energierekening fors duurder wordt, nu Iran de Straat van Hormuz heeft geblokkeerd — een cruciale doorgang voor de wereldwijde olie- en gastransporten.

Maar waarom besloot Trump tot deze aanval?

Ik hield er al rekening mee dat hij het bevel zou geven. De Amerikaanse marine had immers een stevig militair fundament rondom Iran opgebouwd. Toch verraste het me. Heel stilletjes hoopte ik dat het allemaal met een sisser zou aflopen.

In Israël lijkt brede steun te bestaan voor de aanval. Volgens velen was dit noodzakelijk voor de veiligheid van het land. In de VS is van eensgezindheid echter geen sprake. Het land is nóg verder verdeeld geraakt — politiek én in de media. Binnen Trumps eigen achterban worden inmiddels scheuren zichtbaar. Fox News spreekt van een historische overwinning, The New York Times focust op de slachtoffers, en ‘Maga’-boegbeeld Tucker Carlson noemt de interventie ronduit ‘walgelijk’.

Trump rechtvaardigt de aanval met de stelling dat het Iraanse volk bevrijd moet worden van het regime. Maar ik vraag me af of dat werkelijk de kern van zijn besluit is. Het moment roept vragen op. De Epstein-dossiers hangen nog altijd als een schaduw boven zijn naam, en daarin wordt hij geregeld genoemd. Het is niet ondenkbaar dat een buitenlandse crisis de binnenlandse aandacht kan verleggen.

Of dat daadwerkelijk zijn drijfveer is, valt niet te bewijzen. Maar het politieke effect is duidelijk: de VS zijn opnieuw dieper verdeeld geraakt.

Een deel van de Maga-aanhang blijft hem onvoorwaardelijk trouw. Dat maakt het des te opvallender dat er nu toch openlijk kritiek klinkt uit eigen kring. Ik las in het AD een interview met Cooper Jacks, een 19-jarige Trump-stemmer. Nu kijkt hij naar het nieuws en denkt aan zijn leeftijdgenoten die overal ter wereld in het Amerikaanse leger dienen. “Politici die de leeftijd om te vechten allang gepasseerd zijn, zeggen gewoon: ‘Ga maar.’ En dan komt de last bij ons terecht,” zegt hij in The Washington Post.

Hij staat daarin niet alleen. Juist de kiezers die Trumps anti-interventionistische toespraken omarmden, voelen zich verraden. Zij stemden op een president die beloofde geen nieuwe buitenlandse oorlogen te beginnen.

Zelfs Tucker Carlson — nooit verlegen om zijn steun aan Trump — noemt de interventie “absoluut walgelijk en schadelijk”.

Kortom: de verdeeldheid in de VS groeit, de steun voor Trump vertoont barsten, en de economische gevolgen kunnen ook ons raken. Als de spanningen rond de Straat van Hormuz aanhouden, zullen energieprijzen stijgen en voelen wij dat rechtstreeks in onze portemonnee.

Daarom zeg ik: wie werkelijk stabiliteit wil, moet escalatie voorkomen. Een langdurige oorlog dient niemand — niet het Iraanse volk, niet de Amerikaanse bevolking en zeker ook ons niet.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

---