Zonder cash sta je met lege handen

 

Er zijn mensen die het een goed idee vinden dat contant geld op den duur verdwijnt. Maar gaat dat wel gebeuren, en belangrijker nog: is dat eigenlijk wel zo’n goed idee?

Het speelt al geruime tijd dat sommigen het niet alleen wenselijk, maar zelfs logisch vinden dat contant geld uiteindelijk verdwijnt. Ik plaats daar de nodige vraagtekens bij. De digitalisering van ons leven is al jaren in volle gang, maar contant geld is en blijft wat mij betreft een noodzaak.

Waarom? Dat is eigenlijk heel eenvoudig. We betalen onze boodschappen en andere aankopen steeds vaker met de bankpas of met de telefoon. Maar wat als je in een winkel ineens niet kunt betalen vanwege een internetstoring? Dan kun je de boodschappen die je zojuist hebt uitgezocht weer netjes terug in de schappen laten zetten, óf je betaalt met contant geld.

Dat lijkt niet alleen een eenvoudige oplossing, dat is het ook. Het is simpelweg een kwestie van logisch nadenken. Toch staat niet iedereen daar bij stil. We zijn zo gewend geraakt aan digitaal betalen dat we nauwelijks nog rekening houden met de mogelijkheid dat het een keer niet werkt.

Paniek zal er niet snel uitbreken, maar een lichte frustratie maakt zich dan wel van ons meester. Zelf betaal ik mijn boodschappen meestal ook digitaal. Toch loop ik onderweg naar de supermarkt steevast langs een geldmaat. En elke keer denk ik: zal ik niet even wat contant geld opnemen? Om vervolgens stoïcijns door te lopen, mezelf geruststellend met de gedachte: het zal zo’n vaart niet lopen.

Sommige mensen denken dat wanneer er een internetstoring is, en je dus niet met je bankpas of telefoon kunt betalen, je ook geen geld meer kunt opnemen bij de geldautomaat. Dat klopt niet. De geldmaat staat los van het internet dat winkels gebruiken. Dat wist ik tot voor kort zelf ook niet, totdat een bankmedewerker mij dit rustig uitlegde. Met een gerust gevoel liep ik daarna naar de geldautomaat om wat geld uit de muur te halen.

Sindsdien heb ik eigenlijk altijd wel een beetje contant geld in mijn portemonnee. Want je weet het immers maar nooit.

Kort samengevat: contant geld moet blijven bestaan. Een internetstoring kan zomaar roet in het eten gooien, en laat dat nu net iets zijn waar niemand op zit te wachten.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen