Vijftien jaar groepsapp: maar ik pas

 Gisteravond vernam ik dat de groepsapp 15 jaar bestaat. Hij wordt door veel mensen gebruikt, maar er wordt ook veel over geklaagd, of hij wordt zelfs uitgezet. Toch lijkt het erop dat we niet meer zonder kunnen.

Tot op zekere hoogte dan, want ik maak van geen enkele groepsapp gebruik. Wat mij betreft hoeft het gewoon niet, en ik zie er het nut ook niet van in. Mijn vriendin ziet dat heel anders. Zij gebruikt voor zo ongeveer alles een groepsapp, waardoor ik me weleens afvraag waar ze de tijd vandaan haalt om op alle reacties te reageren. Zelf zegt ze dat ze de meeste berichten overslaat en alleen reageert als dat nodig is.

Wat dat betreft is het dus elke dag nodig, want ze is er dagelijks mee bezig. Vind ik dat een minder prettige kant van haar? Laat ik het er maar op houden dat ik het heb geaccepteerd. Dat ging met horten en stoten, maar inmiddels heb ik me erbij neergelegd dat ze er elke dag tijd aan besteedt.

Ik vind het echter verspilde tijd, omdat ik me veel liever bezighoud met dingen die er in mijn ogen echt toe doen. Maar wat zijn dat dan? Een boek lezen, computeren, naar goede muziek luisteren, tekenen, boodschappen doen, zo nu en dan een wasje draaien en de hond uitlaten. Het scherm van mijn telefoon interesseert me niet, waardoor ik niet in de verleiding kom om apps te installeren die ik toch niet gebruik, laat staan een groepsapp die je voortdurend uitnodigt om er even op te kijken.

Wat mij betreft hoeft een groepsapp dus niet. Het kan me gestolen worden, maar klaarblijkelijk denken veel mensen daar heel anders over.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen