Van Epstein-files naar rechtszaal

Voor een groot aantal miljardairs breken mogelijk moeilijke tijden aan nu zij worden genoemd in een nieuwe lading Epstein-files. Het vrijgeven van deze documenten liet even op zich wachten, waardoor sommigen nog een relatief vreedzame kerstmaand hebben gehad. Maar inmiddels kan werkelijk iedereen die dat wil meelezen hoe miljardairs zich ophielden in de nabijheid van Jeffrey Epstein.

Het Amerikaanse ministerie van Justitie heeft zichtbaar geprobeerd om geen extra schade toe te brengen aan de slachtoffers. Veel namen zijn zorgvuldig weggestreept om hun privacy te beschermen. Toch hadden niet alle slachtoffers dat geluk. Hun namen doken alsnog op in de documenten, terwijl zij nooit zelf publiekelijk naar buiten zijn getreden.

Er is echter iets dat dit alles nog schrijnender maakt. In de files bevinden zich ook bedenkelijke foto’s van jonge vrouwen, waarop zij duidelijk herkenbaar in beeld zijn. De New York Times stuitte op deze beelden en alarmeerde het ministerie van Justitie. Pas daarna werden de foto’s alsnog geredigeerd of verwijderd. Het is vooralsnog onduidelijk of er minderjarigen op deze beelden te zien zijn. Mocht dat het geval blijken, dan is dat niets minder dan een uiterst ernstige zaak.

Nu mensen koortsachtig zoeken naar nieuwe feiten, nieuwe namen en steeds schokkender details, dringt vooral één vraag zich op: hoe gaan we van files naar trials? Want in de documenten komen opvallend veel namen van bekende miljardairs voor.

Neem dat eens tot je door. Mensen met geld in overvloed, die kunnen doen en laten wat ze willen, die soms neerkijken op mensen uit de arbeidersklasse, en zich tegelijkertijd bezighouden met zaken die ver buiten het morele kompas van diezelfde arbeidersklasse vallen. Feesten met een uiterst bedenkelijke inhoud, bijvoorbeeld.

Hoe men precies van documenten naar rechtszaken gaat, weet ik niet. Wat voor mij wél vaststaat, is dat miljardairs niet boven ons staan — en zeker niet boven de wet. Als blijkt dat zij zich tijdens de feesten van Jeffrey Epstein schuldig hebben gemaakt aan strafbare feiten, dan zullen zij zich daarvoor moeten verantwoorden voor een rechter.

Zij zullen ongetwijfeld de duurste advocaten inhuren; dat kunnen ze zich permitteren. Maar ik vraag me eerlijk gezegd af of zelfs die hen kunnen behoeden voor een gang naar de gevangenis. De bewijzen stapelen zich op. En hoe machtig en rijk ze ook zijn: onoverwinnelijk zijn ze niet.

Copyright © John Kukken, 2026. Alle rechten voorbehouden.



 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen