Schiet Trump zich in eigen voet met zijn handelsoorlog?

 

Een aantal maanden geleden kondigde Donald Trump met veel bombarie tariefverhogingen voor een groot aantal landen aan. Die landen zouden bedrijven moeten aansporen om zich in de VS te vestigen om zo de tariefverhogingen te ontlopen. Maar deden die landen dat ook?

Een aantal landen deed dat inderdaad, maar de meeste landen, waaronder Nederland, trokken zich er weinig van aan. Ze bleven waar ze waren en gingen gewoon door met exporteren naar de VS.

Nederland heeft uiteraard een aantal bedrijven met een vestiging in de VS, waaronder de grootste bierbrouwer en de grootste supermarkt van ons land. Maar de hoofdkantoren van die bedrijven staan volgens mij nog steeds in Nederland. De Duitse autofabrikanten produceren hun auto’s nog altijd in eigen land, en de Italiaanse en Franse wijnproducenten maken hun wijnen eveneens gewoon in eigen land. Dat is slechts een kleine greep uit een grote pot, waardoor het er steeds meer op lijkt dat de tariefverhogingen waar Trump zo’n groot voorstander van is, weinig effect sorteren.

In Nederland bestond er even grote vrees dat de tariefverhogingen een effect op de Nederlandse economie zouden hebben, maar daar bleek uiteindelijk weinig van.

De vraag rijst nu hoe het kan dat de economie van ons land er weinig tot geen last van ondervindt.

Het antwoord op die vraag is even eenvoudig als logisch: Nederland ging handelsbetrekkingen met andere landen aan. Hierdoor groeide de Nederlandse economie vorig jaar met 1,9 procent. Dat is voor een relatief klein land als Nederland een zeer mooi groeipercentage.

Andere landen doen hetzelfde als Nederland, waardoor de handelspositie van de VS steeds meer onder druk lijkt te komen staan. Daar schijnt Trump niet zo goed tegen te kunnen, waardoor hij heeft besloten de tariefverhogingen per direct met 15 procent te verhogen.

Dat is niet zonder risico’s, want het zijn immers de Amerikanen zelf die er de prijs voor betalen — en dat terwijl de United States midterm elections in november op komst zijn. De tariefverhogingen kunnen er dus voor zorgen dat Trump zich in zijn eigen voet schiet, waardoor zijn positie als president van de VS wordt verzwakt.

Om die reden alleen al kijk ik uit naar de midterms, want als de Republikeinen die verliezen, gaat hun meerderheid in de Senaat en het Congres in rook op. Daardoor kan Trump in feite geen enkele beslissing meer nemen. Daarnaast kan hij dan ook afgezet worden — en laat dat nou net iets zijn wat hij koste wat kost probeert te voorkomen.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen