Perfect gezond? De president en de twijfel

 

Hij krijgt steeds vaker blauwe plekken, verspreekt zich met regelmaat en lijkt bij belangrijke bijeenkomsten soms weg te dommelen. De gezondheid van de Amerikaanse president staat al geruime tijd ter discussie. Volgens Trump zelf is die “perfect” en vanuit het Witte Huis klinkt zelfs het woord ‘bovenmenselijk’. Maar de jaren gaan ook aan hem niet geruisloos voorbij.

Zijn oogleden zakken langzaam naar beneden, om zich vervolgens weer moeizaam op te heffen. Terwijl een minister vol enthousiasme spreekt over het succes van Trumps importheffingen, zit hij met gesloten ogen in zijn stoel. Diep nadenken lijkt het niet; het oogt eerder als indommelen.

De beelden gingen viraal in de Amerikaanse media. Ik bekeek ze en trok mijn eigen conclusies. Nu heb ik sowieso weinig waardering voor wat hij politiek doet, maar dit beeld was op z’n minst opvallend te noemen.

Ik ben twaalf jaar jonger dan hij en weet heel goed dat ook voor mij een fase kan aanbreken waarin een dutje op zijn tijd geen overbodige luxe is. Ouder worden hoort bij het leven. Daar is niets mis mee.

Maar wanneer de president van de Verenigde Staten tijdens belangrijke bijeenkomsten zichtbaar vermoeid oogt of lijkt weg te zakken, roept dat vragen op. Trump noemde Joe Biden ooit spottend ‘Sleepy Joe’, om diens vermeende slaperigheid te benadrukken. De ironie wil dat nu juist hijzelf onderwerp is van soortgelijke discussies.

Hij blijft volhouden dat zijn gezondheid perfect is. Maar perfectie bestaat niet, zeker niet als het om gezondheid gaat. Iedereen heeft wel iets, zeker op gevorderde leeftijd. Trump zei onlangs: “Ik voel me geweldig. Fysiek en mentaal voel ik me zoals vijftig jaar geleden. Het is bizar.”
Dat laatste woord is treffend — want het contrast tussen die uitspraak en sommige beelden is op z’n minst opmerkelijk.

Daarnaast klinkt er al langer kritiek op zijn levensstijl, waaronder zijn voorliefde voor fastfood. Hij wuift die kritiek weg en zijn aanhang doet dat veelal ook. Toch is het algemeen bekend dat structureel ongezond eten risico’s met zich meebrengt.

Trump verwijst geregeld naar zijn “goede genen”. Of dat zo is, laat ik graag aan medici over. Ik ben geen arts en stel geen diagnoses. Wel zie ik dat zijn fysieke gesteldheid onderwerp van publiek debat is, en dat is niet vreemd bij iemand die een van de zwaarste functies ter wereld bekleedt.

Zijn vader leed aan de ziekte van Alzheimer. Dat feit wordt soms in discussies aangehaald, al betekent erfelijke belasting uiteraard niet automatisch dat iemand dezelfde ziekte ontwikkelt. Toch voedt het speculaties onder critici en tegenstanders.

Feit is dat transparantie over de gezondheid van een president van groot belang is. De wereld kijkt mee. Wanneer er twijfel ontstaat over iemands fysieke of mentale fitheid, heeft dat gevolgen voor het vertrouwen — zowel binnen als buiten de Verenigde Staten.

Kortom: ook voor Trump beginnen de jaren te tellen. Dat is menselijk. Maar de functie die hij bekleedt, is allesbehalve gewoon. Juist daarom is openheid essentieel. Want bij de leider van het machtigste land ter wereld is gezondheid geen privézaak alleen — het is ook een zaak van publiek belang.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.