De plotwending van het jaar

 

De kogel is door de kerk: Netflix heeft opeens geen zin meer in de deal met Warner Bros. Toen ik dat gisteravond vernam, stond ik toch even met de ogen te knipperen. De deal was toch in kannen en kruiken? Netflix zou Warner Bros toch overnemen? Niet dus.

Na mijn gebruikelijke tv-avond keek ik nog even op mijn telefoon. Zoals zo vaak tikte ik op de app van NOS Nieuws en scrolde wat naar beneden. En daar stond het ineens: Paramount neemt Warner Bros over, nu Netflix zich heeft teruggetrokken.

Heel even dacht ik nog dat alles tussen Netflix en Warner Bros al beklonken was. Ik was er zelfs van overtuigd dat Netflix uiteindelijk ook HBO Max zou inlijven. Maar dat bleek ik dus flink verkeerd te hebben ingeschat. Paramount bracht een bod uit waar Netflix zich kennelijk de vingers niet aan wilde branden, en haakte met de staart tussen de benen af.

Toch moeten we daar ergens blij mee zijn. Netflix is al de grootste streamingdienst ter wereld; hun terugtrekking zal voor hen waarschijnlijk geen grote aderlating zijn. Maar stel dat de deal wél was doorgegaan. Dan zou Netflix zijn uitgegroeid tot een streamingmonster waar nauwelijks tegenop te concurreren valt.

Nu ligt dat ineens anders. Netflix blijft de grootste, maar krijgt een serieuze uitdager in Paramount. Dat zorgt voor een beter evenwicht op de markt — en dat is dan weer goed nieuws voor andere spelers als Disney+, Amazon en Apple TV. Concurrentie houdt iedereen scherp, en uiteindelijk profiteert de kijker daarvan.

Omdat HBO Max en CNN onderdelen zijn van Warner Bros, en ik zelf een abonnement heb op HBO Max, is de kans groot dat ik — zodra de deal definitief is — overstap naar SkyShowtime, dat in Nederland onder Paramount valt. Mijn favoriete HBO-content wil ik immers niet mislopen.

Er gaat dus het een en ander veranderen. Misschien al aan het einde van dit jaar, misschien duurt het wat langer. Eén ding weet ik zeker: als de deal is afgerond, stap ik over. De producties van Paramount en Warner Bros onder één dak? Dat staat wat mij betreft gelijk aan pure magie.

© John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen