Slachtoffers van hoop

 

Er zijn mensen die er heilig in geloven, maar ik heb er als gelovige man helemaal niets mee. Ik geloof er niet in, en ik wil er ook niet in geloven, omdat gebedsgenezing naar mijn mening niet veel meer is dan een vorm van bedrog.

Ik zie haar nog zo voor me: Yomanda, de vrouw die naar eigen zeggen door gebedsgenezing mensen van de meest verschrikkelijke kwalen kon genezen. Vele mensen hadden geloof in haar en volgden haar trouw op een pad dat, zo bleek later, geplaveid was met list en bedrog.
Op een gegeven moment keek ik naar een filmpje waarin ze op een podium stond, met opgeheven armen en een zelfverzekerdheid die geen grenzen leek te kennen.

Daar stond ze dan, overtuigd van haar eigen gelijk, terwijl ze haar volgelingen een loer draaide die zijn weerga niet kende. Ze lachte hen toe, en bij mij bekroop het gevoel dat ze daarbij vooral dacht aan het geld dat ze hen opnieuw afhandig zou maken. Alleen al die lach maakte mij duidelijk dat ze daar niet stond voor haar volgers, maar uitsluitend voor zichzelf.

Dat bezorgde mij een naar gevoel in mijn maag. Met ieder woord dat ze uitsprak werd het mij duidelijker dat ze haar volgelingen bedroog waar ze bij stonden. Maar wat beweegt mensen ertoe om gebedsgenezers als Yomanda blindelings te volgen?

Misschien hebben ze het geloof in zichzelf verloren en zijn ze daardoor stuurloos geraakt. Ik kan me voorstellen dat mensen in zo’n situatie steun zoeken bij iemand die hen door gebedsgenezing een betere toekomst en een gezonder leven belooft. Vaak klinkt dat te mooi om waar te zijn — en neem van mij aan: dat is het meestal ook.

Ik wil hier niet keihard tegenin gaan. Ik wil de volgers van gebedsgenezers niet in een hoek duwen, want dat verdienen ze niet. In mijn ogen zijn zij geen daders, maar slachtoffers.

Daarom wil ik dit zeggen: als je onzeker in je schoenen staat en niet weet wat je met jezelf aan moet, praat er dan over met mensen die daarvoor zijn opgeleid. Zij kunnen je helpen op een manier die niet alleen onbaatzuchtig is, maar ook écht effectief. Zij zijn niet zoals Yomanda of welke andere gebedsgenezer dan ook, want die denken vooral aan de inhoud van hun portemonnee, en niet aan het welzijn van hun volgelingen.

Dat is misschien een harde conclusie, maar wel een die soms geleerd móét worden. Gebedsgenezers brengen geen genezing — ze brengen list en bedrog.

Copyright © John Kukken, 2026. Alle rechten voorbehouden.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen