Niet drinken is óók genieten

 

Ik heb het al eerder geschreven dat ik nu bijna 21 jaar geleden gestopt ben met het drinken van alcoholhoudende drank. De reden daarvoor was duidelijk, ik had er geen zin meer in.

Maar nu zijn er mensen die zeggen dat ik toch ook van het leven moet genieten. Dat doe ik ook, maar dan wel zonder alcoholhoudende drank. Het is in principe heel makkelijk om te zeggen dat je ermee stopt, maar dat is het in sommige gevallen niet, want je moet er voor de volle 100 procent achter staan. Doe je dat, dan is de kans groot dat het je ook lukt. Doe je dat echter niet, dan is de kans groot dat het op een mislukking uitdraait.

Ik ben wat dat betreft standvastig, als ik zeg dat ik iets niet meer wil, dan wil ik het ook echt niet meer. Dan kunnen mensen mij op andere gedachten proberen te brengen, maar dat gaat ze niet lukken, want ik ben wat dat betreft behoorlijk eigenwijs. Dat valt bij de meeste mensen in goede aarde, daar zij mijn standpunt begrijpen. Maar er zijn ook mensen die mij, omdat ik geen alcoholhoudende drank meer drink, niet meer zien staan.

En dat begrijp ik niet. Ik doe niks verkeerd, ik denk aan mijn eigen welzijn, maar ik denk ook aan het welzijn van de mensen die zich om mij heen begeven. De meesten van hen drinken, dat moeten ze helemaal zelf weten daar het hun eigen zaak is. Maar als ik zie dat iemand iets te diep in het glaasje gekeken heeft, vraag ik me toch wel af waar zij of hij mee bezig is, waarschijnlijk met het ondermijnen van haar of zijn gezondheid.

Kijk, bij overmatig alcoholgebruik loopt men de kans op een levercirrose. Dat is een ernstige aandoening aan de lever die zeer kwalijke gevolgen kan hebben. Het heeft volgens mij iets te maken met de vervetting van de lever, iets met littekenvorming, waardoor de lever de alcohol op een gegeven moment niet meer kan verwerken. Ik denk dat je niet wil weten wat dat tot gevolg kan hebben.

Daarnaast kan overmatig alcoholgebruik ook leiden tot kanker. Nou kan men op vele manieren kanker oplopen, denk aan roken, ongezond eten, asbest en luchtvervuiling. Maar het overmatig gebruik van alcohol is er ook een oorzaak van.

Dat speelde nu bijna 21 jaar geleden bij mij wel mee, maar was er niet de hoofdoorzaak van dat ik stopte met het drinken van alcoholhoudende drank. Ik had er gewoon geen zin meer in waardoor ik er voorgoed een dikke punt achter zette.

Met andere woorden: door de wilskracht die ik in me heb is het me gelukt, waardoor ik nu zeg dat het me heel veel heeft opgeleverd, een gezonder leven én het gevoel dat ik een grote klus geklaard heb, waardoor ik nu weer vol in het leven sta. Dat is me alles waard.

Copyright, John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen