Nee Angela, sommige Nederlanders

 

Sinds een aantal dagen wordt ons land geteisterd door behoorlijk zware sneeuwbuien. Dat zorgt niet alleen voor overlast, maar ook voor gladheid. Niet zo heel lang geleden schreef ik nog dat het in Enschede allemaal wel meeviel, en vergeleken bij andere steden is dat misschien ook zo. Maar vandaag moest ik tijdens mijn dagelijkse wandeling toch echt oppassen, want op sommige plekken was het behoorlijk glad.

Daar kunnen we volgens Angela de Jong iets aan doen, door ons beter voor te bereiden op de komst van sneeuwbuien. Maar hoe dan? Kijk, het weer is een fenomeen dat zich niet volledig laat voorspellen. Het heeft een eigen wil en is bovendien behoorlijk wispelturig.

Daarnaast is het ook zo dat niet iedereen — ik met enige regelmaat ook — extra eten, drinken, kaarsen en batterijen inslaat. Het zal allemaal wel meevallen is een redenatie die vaak wordt gebruikt.

De verwarming is bij mij thuis enige tijd geleden gecontroleerd en goedgekeurd, waardoor ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Ik heb één min of meer koudere ruimte in mijn woning, maar daarin zijn geen verwarmingsleidingen aanwezig.

Dan is er nog strooizout of zand. Ik heb geen van beide, want in de straat waar mijn vriendin en ik wonen wordt dagelijks gestrooid. Dat gebeurt ook aan de Voortsweg, een straat die parallel loopt aan het Achtervoort. Toch moet ik, als ik langs sommige inritten loop, constateren dat niet iedereen zijn of haar inrit van een laagje strooizout of zand voorziet. Dat kan een behoorlijke valpartij tot gevolg hebben.

Eén geluk: mijn schoenen zijn voorzien van een stevig profiel, waardoor ik tijdens het lopen meer grip heb. Daarnaast zet ik kleinere passen en wijzen mijn voeten iets naar buiten. Hierdoor doe ik er lopend weliswaar iets langer over om mijn bestemming te bereiken, maar dat neem ik graag op de koop toe.

Wat misschien wel het belangrijkste is, is dat ik de rust bewaar. Sneeuw vraagt nu eenmaal om een lager tempo. Juist daardoor zie ik ook de charme van sneeuw in. Want naast het ongemak is het ook mooi en rustgevend.

Angela de Jong beweerde in de podcast waaraan zij deelnam dat Nederlanders enorm hardleers zijn als het gaat om het voorbereiden op de komst van sneeuw. Maar ik zeg: nee Angela, sommige Nederlanders zijn enorm hardleers — en dat is wel even een verschil.

Copyright, John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen