Ik was niet onder de indruk, totdat ik bleef kijken

 

Als ik naar een kunstwerk kijk, wil ik passie zien. Maar wat ís passie eigenlijk? Is het de geestdrift waarmee een kunstwerk wordt gemaakt, of is het de gedrevenheid die er diep in verscholen ligt? Dat is een vraag die mij als kunstliefhebber bezighoudt.

Passie is naar mijn mening een kwestie van ‘passie proeven’ door heel intens naar een kunstwerk te kijken. Maar hoe doe je dat als je weinig of geen verstand van kunst hebt? Het antwoord op die vraag is eigenlijk heel eenvoudig. Je voelt de passie die de kunstenaar in zich had op het moment dat zij of hij het kunstwerk maakte. Door ernaar te kijken krijg je die passie als het ware automatisch mee, zonder dat je er moeite voor hoeft te doen.

Nog niet zo heel lang geleden keek ik in het Rijksmuseum Twenthe naar een modern kunstwerk dat in eerste instantie weinig indruk op mij maakte. Daar kwam na verloop van tijd verandering in toen ik mijn blik richtte op het kleurgebruik van de kunstenaar. De complementaire kleuren vertelden mij het verhaal achter het werk, waardoor het een en ander duidelijker werd. Met deze kleuren verzette de kunstenaar zich tegen de gangbare orde binnen de kunstwereld.

Het was een vorm van verzet die ik niet eerder had gezien, en die mijn ogen als het ware opnieuw opende. Het voelde als een openbaring, waardoor ik nu met ‘andere ogen’ naar kunst kijk.

Sommige mensen noemen dat ook wel een ‘verfrissende blik’, omdat het een helderder inzicht geeft in de wereld van kunstenaars. Hoe je het ook noemt—‘andere ogen’ of ‘verfrissende blik’—het kunstwerk waar ik naar keek staat nu in mijn geheugen gegrift. Het liet mij een kant van de kunstwereld zien die ik voorheen niet kende, of misschien zelfs niet wílde kennen.

Alleen al om die reden kijk ik nu uit naar mijn volgende bezoek aan het Rijksmuseum Twenthe.

Copyright © John Kukken, 2026. Alle rechten voorbehouden.

---