Facial art: mooi om te zien, maar is het wel van ons?

 

Zangeres Maan heeft een transformatie ondergaan waardoor ze op foto’s niet meer te herkennen is. Dat komt door facial art. Het gaat om een van zilver gemaakt kunstwerk dat je op je gezicht kan zetten. In de landen om ons heen is facial art in opmars, waardoor je het daar steeds meer ziet. Maar lopen wij Nederlanders er wel warm voor? Ik heb mijn twijfels.

Toen ik gisteren de foto van Maan zag, moest ik er even heel goed naar kijken. Is dit Maan, vroeg ik me af. Nee joh, dat is Maan niet, dit is een ingehuurd model wiens gezicht met facial art gesierd wordt, dacht ik meteen.

Maar toen ik verder las werd het me al snel duidelijk dat Maan de vrouw was die op de foto te zien is. Op de ene of de andere manier raakte ik gefascineerd door de foto, want die is vakkundig gemaakt en de facial art ziet er mooi, opvallend en uitdagend uit, waardoor ik het nu niet meer van mijn netvlies krijg.

Het blijkt dat het om een trend gaat die in de landen om ons heen steeds meer in de mode raakt. Hierdoor bestaat de kans dat facial art ook naar ons land komt, maar lopen wij Nederlanders er wel warm voor? Gezien de nuchterheid die wij in ons hebben twijfel ik daar toch wel aan. Goed, je valt op als je facial art op je gezicht draagt, maar wij Nederlanders staan erom bekend dat we juist niet op willen vallen, dus waarom zouden wij facial art willen dragen, of is het er bij ons heel langzaam maar zeker al ingeslopen?

Gezien het feit dat er veel Nederlanders zijn die een ring in de neusvleugel van hun neus dragen zou dat zomaar eens het geval kunnen zijn. Nou is zo’n ring natuurlijk een heel bescheiden stukje versiering, maar een heel bescheiden stukje versiering kan tot een veel grotere versiering leiden, waardoor het gewoon een feit is dat ook in dit geval niets uitgesloten kan worden.

Met andere woorden: persoonlijk denk ik dat het zo’n vaart niet zal lopen. Ook mijn vriendin denkt er zo over, zij vindt de gouden oorring met een kruisje eraan die ik in mijn linkeroor draag al overdadig, maar ook zij sluit het niet uit dat facial art ook in ons land haar intrede zal doen, maar dan wel op een heel bescheiden manier.

Copyright, John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen