Denken blijft mensenwerk

 

AI, het raakt steeds meer geïntegreerd in ons leven, waardoor er mensen zijn die zeggen dat ze daar moeite mee hebben. Zij zijn er, naar het lijkt, bang voor dat AI op een gegeven moment het denken van ons overneemt. Ik kijk daar heel nuchter naar, waardoor ik me er geen zorgen over maak.

Als er één ding is wat zeker is, dan is het wel het feit dat AI leert van de fouten die het maakt, want AI is geen tool die zichzelf ontworpen heeft. AI is het resultaat van het werk van een paar knappe koppen die het in al hun wetenschap in elkaar hebben gesleuteld, waardoor wij er nu gebruik van kunnen maken.

In het begin waren er veel mensen die het gebruik van AI helemaal niet zagen zitten, en ik was er één van. Ik was er zelfs sterk op tegen daar ik dacht dat we het helemaal niet nodig zouden hebben. Maar naarmate de tijd verstreek raakten steeds meer mensen ervan overtuigd dat AI ook een tool kan zijn die hen verder helpt in zaken die ze zelf niet goed, of misschien helemaal niet aankunnen.

Ik werd één van hen, waardoor ik er nu openlijk voor uitkom dat ik AI nu dagelijks gebruik bij het schrijven van mijn columns. Dat heeft geen betrekking tot het schrijven van de teksten ervan, maar tot het redigeren van de teksten en het bedenken van pakkende titels.

Wat betreft het schrijven van de teksten is het zo dat ik dagelijks artikelen in het AD lees, waarna ik over de artikelen nadenk. Na dat proces voltooid te hebben begin ik met het schrijven van de teksten, waardoor het wel duidelijk is dat ik AI voor het denken en schrijven niet nodig heb, maar wél voor het perfectioneren van de teksten en de titels. Daar ben ik heel eerlijk in.

Maar zal AI ooit het denken van de mens overnemen? Ik weet het uiteraard niet, maar iets zegt in mij dat AI mensenwerk is waardoor het ook fouten maakt. Daar komen ChatGPT, Copilot en Gemini ook openlijk voor uit waardoor het voor mij zo helder als water is.

Daarom zeg ik: ik ben een mens, ik denk, dus ik besta, waardoor ik er sterk aan twijfel of AI dat bij benadering in de toekomst misschien ook kan zeggen.

Copyright, John Kukken, 2026, alle rechten voorbehouden.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen