Wie wint Expeditie Robinson? Niet mijn geduld

 

Wat mij de laatste dagen steeds opvalt, is dat het AD de lezers voortdurend vraagt wie volgens hen Expeditie Robinson gaat winnen. Telkens wanneer ik die vraag lees, doe ik mijn uiterste best haar te negeren. Maar de vraag blijft maar terugkomen, waardoor ik me er inmiddels toch enigszins aan begin te ergeren.

Als schrijver van columns lees ik elke dag het AD aandachtig door. Dat is immers een must wanneer je op dagelijkse basis twee columns wilt schrijven. Over het algemeen erger ik me niet snel aan iets, maar als een vraag steeds opnieuw wordt voorgeschoteld, begin ik toch bepaalde neigingen te krijgen.

Ik probeer die steeds terugkerende vraag te negeren, maar dat wordt na verloop van tijd steeds lastiger, omdat zij — tot mijn groeiende ergernis — zonder pardon blijft opduiken.

Het interesseert mij werkelijk totaal niet wie de editie van Expeditie Robinson van 2025 gaat winnen. Het laat me volledig koud; er zijn nu eenmaal zaken die ik belangrijker vind.

Ik begrijp overigens heel goed dat RTL het programma stevig onder de aandacht wil brengen — er wordt tenslotte grof geld aan verdiend. Ook snap ik dat landelijke kranten daar graag een graantje van meepikken, want ook zij moeten hun vaste lasten betalen.

Maar moeten lezers, en met name die van het AD, dan werkelijk elke dag met exact dezelfde vraag worden opgezadeld? Zou twee of drie keer per week niet voldoende zijn? Klaarblijkelijk niet.

Dus blijf ik verwoede pogingen ondernemen om de vraag te negeren. Contact opnemen met de redactie heeft weinig zin, waardoor ik mijn focus liever leg op zaken die wél belangrijk zijn — zoals het dagelijks schrijven van twee columns.

Copyright, John Kukken, 2025. Alle rechten voorbehouden.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen