Twente en het Vaccin: Van Massale Wil tot Massale Weerstand

 

In 2019 begon de coronapandemie met een uitbraak van het coronavirus in december van dat jaar in de Chinese stad Wuhan. Op 27 februari 2020 werd in Nederland het eerste geval gemeld, waarna het al snel duidelijk werd dat er een coronavaccin ontwikkeld moest worden, want de situatie verslechterde zich snel door sociale evenementen en het ontbreken van strikte maatregelen.

Na verloop van tijd en heel veel onderzoek door verschillende farmaceuten kwam het coronavaccin op de markt. Grote spelers daarin waren Astrazeneca en Pfizer. Het coronavaccin van Astrazeneca bleek niet, of deels niet te voldoen te voldoen waardoor het coronavaccin van Pfizer de voorkeur kreeg.

Het RIVM raadde de bevolking aan om het coronavaccin te gaan halen, maar scepsis bleek een deel van de bevolking ervan te weerhouden om het vaccin te gaan halen. Dat alles onder het mom dat het niet zou werken en dat alleen de farmaceut er op financieel gebied beter van zou worden.

Persoonlijk wilde ik het vaccin maar wat graag gaan halen, waardoor ik dan ook met smacht op een uitnodiging van mijn huisarts zat te wachten. De uitnodiging kwam ook in de vorm van een brief. In de betreffende brief liet mijn huisarts aan mij weten dat hij een gesprek met mij aan wilde gaan omdat hij van mening was dat ik het vaccin niet mocht gaan halen, daar ik bepaalde medicijnen gebruik die een wisselwerking kunnen hebben met het coronavaccin.

Dat was een grote teleurstelling voor mij, waardoor ik er even over dacht om niet op de uitnodiging in te gaan. Uiteindelijk besloot ik toch om op de uitnodiging in te gaan daar ik er het mijne van wilde weten.

Mijn huisarts legde aan mij uit dat het coronavaccin voor mij in het ergste geval fatale gevolgen kon hebben, waardoor ik er op dat moment blij mee was dat hij het mij met klem afried om het coronavaccin bij hem te gaan halen.

Dat spoorde me aan om me zeer strikt aan de coronamaatregelen te blijven houden, u weet wel, handen zeer zorgvuldig wassen, afstand houden en bij het doen van de boodschappen en dergelijke een mondkapje dragen.

Naar verloop van tijd werd duidelijk dat het coronavaccin van Pfizer zijn werk deed, waardoor de coronamaatregelen langzaam maar zeker wat meer werden losgelaten. Dat spoorde mij echter niet aan om daarin volledig mee te gaan, want ik bleef afstand houden, waste mijn handen nog steeds zeer zorgvuldig, en ik bleef het mondkapje dragen tot het verlossende woord kwam dat alle coronamaatregelen opgeheven zouden worden.

In het begin van de pandemie was de bereidwilligheid bij ons in Twente om het vaccin te gaan halen vrij groot, maar naar mate de tijd verstreek werd dat geleidelijk aan wel steeds minder.

En nu, anno 2025, is er zelfs sprake van een veel lagere bereidwilligheid onder de Twentenaren om het vaccin te gaan halen dan in 2024.

Baart mij dat zorgen? Ja, het baart me zeker zorgen, want een virus staat niet stil, het muteert, waardoor het zich steeds aanpast. Tot op heden laat het muteren zien dat het steeds om een mildere variant gaat, maar blijft dat wel zo? Komt er op een gegeven moment tóch een variant die gevaarlijker is? Wetenschappers weten het niet, waardoor het mij verstandig lijkt dat men de vinger op de pols blijft houden. Dat zorgt ervoor dat ik mijn handen nog steeds zeer zorgvuldig was, en dat ik nog steeds, waar het maar kan, afstand houdt. Het enige wat ik nu al een hele tijd niet meer doe is het dragen van een mondkapje, maar ook dat kan zomaar weer veranderen.

Slotsom: corona gaat niet meer weg, het is een blijvertje, waardoor de term ‘coronavaccin halen, ach, laat maar’ voor de meesten onder ons geen optie is.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden