Sporten is gezond... maar bankhangen ook

 

Er zijn mensen die er letterlijk alles aan doen om een zo goed mogelijke conditie te krijgen. Dat is uiteraard hun goede recht, maar ik doe daar niet aan mee. Sterker nog, ik word er al moe van als ik iemand vrolijk aan mij voorbij zie hobbelen.

Het is een feit dat er mensen zijn die een zo goed mogelijke conditie willen hebben. Daar doen ze bijna alles voor, sporten in de sportschool, trainen, joggen, verstandig eten, verstandig drinken, voldoende nachtrust pakken en ga zo maar door.

Dat is natuurlijk allemaal hun goede recht, maar ik doe daar niet aan mee. Daarmee wil ik zeggen dat ik niet naar een sportschool ga, ik train niet, ik jog niet, verstandig eten doe ik ook niet, verstandig drinken is niet echt aan mij besteed, en de duur van mijn nachtrust is heel gemiddeld.

Daar komt ook nog eens bij dat ik een verstokte roker ben waardoor het wel duidelijk mag zijn dat ik redelijk ongezond leef, maar wat is eigenlijk ongezond leven, wat betekent dat eigenlijk? Betekent dat dat ik niet voldoende beweeg, of betekent het dat ik een verkeerde levensinstelling heb? Volgens mij betekent het geen van beide, want ik maak elke dag een wandeling van ongeveer vijf kilometer, ik zie erop toe dat Jacky, mijn hond, drie keer per dag uitgelaten wordt, én ik heb een levensinstelling die gewoon positief is.

Vandaag liet ik tegen de avond Jacky weer uit. Dat combineerde ik met het doen van een paar kleine boodschappen in het winkelcentrum Deppenbroek in Enschede-Noord. Op de terugweg rende een jogger aan ons voorbij die er duidelijk flink de pas in had. Jacky keek mij aan, blafte even, en keek mij daarna weer aan alsof ze aan mij wilde zeggen dat ze het niet begreep waarom de man aan ons voorbij rende, waarna er onze weg naar huis vervolgden.

Eenmaal thuis aangekomen liep Jacky direct naar haar kussentje waarop ze pontificaal ging liggen om even haar ogen te sluiten, want de uitlaatbeurt had haar wel een beetje energie gekost. Ik vertelde aan mijn vriendin dat Jacky en ik onderweg een jogger tegen waren gekomen die er nogal de pas in had. Ik vertelde haar ook dat ik er al moe van werd om de man te zien joggen.

Mijn vriendin keek me aan met een blik die aan mij liet zien dat ze mij begreep, maar dat ze de joggende man ook begreep. Kijk, in tegenstelling tot mij is mijn vriendin wel een sportfanaat. Nou ja, sportfanaat, ze gaat eens per week naar een sportschool om daar te trainen, en dat accepteer ik.

Wat dat betreft heeft ze dus wel een levensinstelling die iets anders dan de mijne is, zij traint graag, en ik hang het liefst op de bank met een snackje en een frisdrankje in de aanslag, maar we laten elkaar in elkaars waarde.

Met andere woorden: we houden het al twintig jaar met elkaar vol, houden rekening met elkaar, en laten elkaar in elkaars waarde. Daar kan geen sportschool of jogger tegenop, want onze gezamenlijke levensinstelling bestaat vooral uit elkaar accepteren en plezier maken, en laat het nou zo zijn dat juist dat de sjeu aan ons leven geeft.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden