De toewijding van vrijwilligers: de stille kracht van onze samenleving

 

Een deel van onze samenleving draait erop, het werk van de vrijwilligers, waardoor het leven van vele mensen onder ons een beetje aangenamer wordt. Dat is van onschatbare waarde, waardoor mijn vriendin en ik dan ook van mening zijn dat de mensen die vrijwilligerswerk doen wel wat meer in het zonnetje mogen worden gezet.

Zoals ik eerder al schreef, mijn vriendin en ik verrichten ook vrijwilligerswerk in een verzorgingshuis voor ouderen in Enschede. Maar deze column gaat niet over ons, het gaat over de vele andere vrijwilligers die hun vrije tijd, kosteloos en belangeloos, in het welzijn van de medemens steken.

Het maakt niet uit wat voor soort vrijwilligerswerk ze doen, het maakt ook niet uit waar ze het doen, maar wat wél uitmaakt is dát ze het doen, niet voor zichzelf, maar zeer onbaatzuchtig voor een ander.

Mijn vriendin en ik zijn nog vrij gezond van lijf en leden, maar we behoren beiden wel tot de categorie der ouderen waardoor we wel een paar lichamelijke ongemakken ervaren. Dit heeft voor ons tot gevolg dat we allebei niet meer zo goed kunnen bukken. Als wij bijvoorbeeld iets van de grond op willen rapen pakken wij een reacher erbij waardoor we dat kunnen doen.

Nu is het zo dat we in het bezit zijn van een prachtige kleine tuin waarin van alles en nog wat groeit en bloeit, dus ook het onkruid. En daar zit de kneep, want als je onkruid wil wieden moet je hoe dan ook bukken om het met wortel en al uit de grond te trekken, en dat gaat bij ons dus niet meer. Om die reden hebben wij contact met de wooncorporatie Ons Huis opgenomen om te vragen of zij erop toe wilden zien dat een paar vrijwilligers zich over onze tuin en het onkruid wilden bekommeren.

Daar werd positief op gereageerd. De vrijwilligers kwamen, gingen een kort gesprek met ons aan, en zagen erop toe dat onze tuin toonbaar werd. Dat werd en wordt door ons zeer gewaardeerd, waardoor we ons nu al op hun volgende bezoek verheugen.

Met andere woorden: de toewijding van vrijwilligers is groot, ze steken hun vrije tijd in het welzijn van andere mensen, waardoor ze er niet alleen op toezien dat, bijvoorbeeld een tuin, weer toonbaar wordt, ze zorgen er ook voor dat mensen in contact met andere mensen komen. En dat is misschien wel de grootste waardering die vrijwilligers zeer terecht krijgen.

Copyright, John Kukken, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen