Als de postbode straks verdwijnt

 

In Denemarken zijn ze helemaal klaar met de postbode. Wég met de vrouw of man die om de paar dagen een brief of kaart in het postvak stopt, om daarna met een suffig gangetje in de benen naar een ander adres te lopen!

Nou ja, helemaal afscheid nemen van de postbode doen de Denen nog niet. Althans, nog nét niet. Deze week schuiven ze voor de laatste keer de nodige brieven en kerstkaarten in de brievenbus, maar daarna stopt het toch echt.

Ook in ons land wordt al jaren steeds minder post bezorgd, waardoor ik het vermoeden krijg dat we langzaam maar zeker de Deense kant op gaan. Maar is dat ook echt zo? Wordt er in Nederland daadwerkelijk steeds minder post bezorgd? Het antwoord op die vraag luidt volmondig ja. We versturen tegenwoordig steeds makkelijker en sneller van alles op digitale wijze.

Dit heeft tot gevolg dat ik de postbode minder vaak op straat zie. En ergens vind ik dat jammer, want ik ken een paar postbodes persoonlijk, waardoor een praatje al snel in de lucht hangt wanneer ik ze tegenkom.

Tegelijkertijd ben ik een realist. Ook ik zie in dat postbodes liever een volle dagtaak hebben dan dat ze een aantal uren niets staan te doen omdat er simpelweg te weinig post is.

Hoe ziet de postbezorging er bij ons aan het Achtervoort in Enschede nu uit? Op zich heel normaal. Zo nu en dan zie ik een postbode met een ietwat suffige uitdrukking op haar of zijn gezicht op een brommertje door onze straat rijden om de post bij de nodige adressen af te leveren. Heel soms wordt er een hand naar mij opgestoken, alsof er iets voor mij onderweg is, om daarna te constateren dat mijn postbus wordt overgeslagen.

Dat gebeurt nu zo’n twee à drie keer per week, maar daar zou in de toekomst zomaar verandering in kunnen komen. Vind ik dat jammer? Ja en nee. Aan de ene kant is het ontvangen van post iets wat vertrouwd voelt, bijna huiselijk. Aan de andere kant heeft digitale post inmiddels zo’n vaste voet aan de grond gekregen dat het beroep van postbode steeds minder van deze tijd lijkt.

Er zijn mensen die dat een verbetering noemen. Ik vind het vooral een verarming. Want een kort gesprekje met een postbode kan in sommige gevallen een echte verrijking zijn.

Daarom pleit ik ervoor dat we brieven en kaarten blijven schrijven en ze ook per post blijven versturen. Het beroep van postbode mag niet verloren gaan. Dat is geen schreeuw in het duister, maar een diepe wens die velen van ons delen — juist omdat het ontvangen van post in de brievenbus zo vertrouwd is.

Copyright. John Kukken, alle rechten voorbehouden.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen