Zwijg, biggetje: hoe Trump de persvrijheid ondermijnt

 

En weer doet Donald Trump op een zeer negatieve manier van zich spreken, en weer heeft hij het op een vrouwelijke journalist gemunt. Waarom hekelt hij journalisten, en dan vooral vrouwelijke journalisten? Is hij een seksist, of is hij gewoon ‘open en eerlijk’ naar de media?

Het is na verloop van tijd wel duidelijk geworden dat Donald Trump er niet van gediend is dat journalisten kritische vragen aan hem stellen. Maar wat mij vooral opvalt is dat het vooral vrouwelijke journalisten zijn die hij liever niet voor zich ziet staan.

Ik vind het wat ver gaan om hem dan gelijk een seksist te noemen, maar eerlijk is eerlijk, het ruikt er wel een beetje naar, daar hij beledigend op haar vraag reageerde. Het was eigenlijk een heel simpele vraag over de Epstein-zaak. De vraag werd door de vrouw gesteld, vervolgens keek hij haar aan en zei op een redelijk exploderende manier ,,Zwijg, biggetje.”

Dat kwam bij de journalist hard aan, waardoor die ertoe overging om de opmerking op het internet te zetten. Het gevolg daarvan is geweest dat de opmerking viraal ging, en dat had dan weer tot gevolg dat de verontwaardiging zoals gebruikelijk weer groot was.

Persoonlijk vind ik het gedrag van Donald Trump jegens haar walgelijk en volstrekt onacceptabel, daar juist een president zich normaal dient te gedragen, ook als hij een vraag op zich afgevuurd krijgt die hij liever niet hoort.

Wat dat betreft geeft Donald Trump geen goed voorbeeld, want of hij het nu wil of niet, hij heeft een voorbeeldfunctie die hij moet gebruiken om als toonbeeld aan zijn onderdanen te tonen.

Ik heb een paar Amerikaanse vrienden die zijn gedrag jegens journalisten sterk afkeuren, maar ik heb ook een paar Amerikaanse kennissen die het voor de volle honderd procent met hem eens zijn, daar zij van mening zijn dat hij sterk leiderschap laat zien. Mijn Amerikaanse vrienden zeggen echter dat Trump de slechtste president is die de VS ooit heeft gehad, daar hij het land steeds meer isoleert door het ten uitvoer brengen van de beruchte importheffingen. Zij zijn er dan ook bang voor dat landen uit onder meer de EU op den duur meer handel gaan drijven met China, en dat de VS daardoor het onderspit zal delven.

Of dat laatste uit zal komen weet ik natuurlijk niet, maar ik weet wel dat landen uit onder meer de EU allang handel met China drijven. Maar of het meer gaat worden? De kans daarop bestaat, maar in de wereld van de handel en de politiek is niets zeker, ook de ogenschijnlijk sterke positie van Donald Trump niet.

Kijk, hij jaagt steeds meer mensen tegen zich in het harnas door kritiek op hen te hebben, terwijl hij geen verstand van zaken heeft. Dat gaat er volgens mij op een gegeven moment voor zorgen dat het vertrouwen in hem gaat eroderen, in de VS, maar ook zeker ver daarbuiten.

Om die reden alleen al heb ik het met een deel van de Amerikaanse bevolking en een deel van de Amerikaanse journalisten te doen, want een persoonlijke mening uitspreken wordt in de VS steeds moeilijker, en de persvrijheid wordt ook daar steeds meer onderdrukt, waardoor een deel van de wereld het met lede ogen aanziet of er met leedvermaak naar kijkt.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

  Een paar weken geleden werden Annemarie en ik uitgenodigd voor een feest. Dat op zich was niet vreemd, maar dit keer ging het niet om een verjaardag of bruiloft. Het feest stond in het teken van iets wat je maar zelden ziet: het 25-jarig jubileum van een scheiding. Toen we de handgeschreven uitnodiging lazen, moesten we glimlachen. We kenden Corry en Henk goed. Twee mensen die ooit voor elkaar in de wieg leken gelegd, maar uiteindelijk toch niet bij elkaar bleken te passen. Corry — door intimi Cor genoemd — was destijds een prachtige vrouw, vol levenslust. Ze bewoog bijna voortdurend, maar altijd met een rust die anderen geruststelde. Ze voerde het huishouden met een flair die je zelden ziet, alsof alles haar moeiteloos afging. En ze was bovendien stapelverliefd op Henk, de man van haar dromen. Henk was in die tijd een redelijk succesvolle zakenman die kleding inkocht voor een grote Nederlandse winkelketen. Hij had talloze hobby’s: voetballen, kaarten, tekenen, en vooral omga...
Meer lezen

Het briefje dat me stil kreeg

  Tijdens mijn vrijwilligerswerk in een ouderenverzorgingshuis in Enschede bezoek ik mensen die zich soms een beetje eenzaam voelen. Daar heb ik in eerdere columns al over geschreven, maar vandaag wil ik iets meer vertellen over één van hen. Het gaat om een vrouw van honderd jaar, in alle opzichten een dame. Ik ben altijd welkom bij haar, en ik bezoek haar dan ook graag. Telkens als ik een uurtje bij haar zit, heeft ze wel iets te vertellen. Daarna vertrek ik met een glimlach — en eerlijk gezegd ook met een beetje tegenzin — want ze straalt een blijdschap uit die je zelden ziet. Maar haar leven is niet altijd over rozen gegaan. Haar vader had een hoge functie bij een opvanghuis voor jongens, waardoor het gezin een goed inkomen had en zij een fijne jeugd kende. Dat veranderde abrupt toen hij overleed. Het inkomen viel grotendeels weg, en het gezin moest rondkomen van een weduwe-uitkering. Constance — zo heet de inmiddels honderdjarige vrouw — besloot werk te zoeken. Ze vond een o...
Meer lezen

AI mag veel, maar geen presentator spelen

  Het vorig jaar wegbezuinigde programma Kids Top 20 beleeft zijn comeback op TikTok. Dat doet het programma met presentatrice Jess. Maar Jess bestaat niet — ze is een AI‑creatie, zo nep als nep maar nep kan zijn. Laat ik één ding duidelijk maken: ik heb niets tegen het gebruik van AI, want ik maak er zelf ook gebruik van. Het is bovendien een publiek geheim dat de meeste columnisten dat doen, dus op dat gebied ben ik zeker geen uitzondering. Dat AI tegenwoordig voor allerlei doeleinden wordt ingezet, is al lang bekend. Zo kijk ik op YouTube regelmatig naar de video’s van Marit van der Meer, een analytica die wereldgebeurtenissen helder en begrijpelijk uitlegt. Als ik naar haar video’s kijk, hoor ik de stem van de echte Marit, maar zie ik een door AI gegenereerde versie van haar. Dat komt wat statisch over. Op zich is daar niets mis mee — het gaat tenslotte om de informatie — maar jammer vind ik het wel, want het kan naar mijn mening anders, en misschien zelfs móét. Wat dat be...
Meer lezen