Zijn wij de emotie van een AI?

 

Er zijn mensen die het heel vergezocht vinden, maar er zijn ook mensen die ervan overtuigd zijn dat er vele alternatieve realiteiten bestaan waarin AI veel geavanceerder is dan bij ons. Er zijn zelfs mensen die beweren dat AI ons vanuit een alternatieve realiteit bestuurt daar we daar in een soort van computergame zitten, waarin wij onze realiteit als echt zien terwijl het alleen maar om een algoritme gaat die in een andere alternatieve realiteit door AI gemaakt is.

We kunnen voelen, blijdschap ervaren, verdriet voelen, boos worden, seks hebben, verlangens ervaren, schrijven, tekenen, gebouwen bouwen en slopen, computergames spelen, vrede stichten, oorlog voeren en ga zo maar door, maar stel je eens voor dat onze realiteit een schijnwereld is die door AI in een andere realiteit voor het plezier gemaakt is. Stel je eens voor dat wij in een andere realiteit niet veel meer zijn dan figuren in een zeer geavanceerde computergame. Gek idee hè? Maar er zijn mensen die er vast in geloven.

In films als The Matrix, The Truman Show, Westworld, Ex Machina en Free Guy spelen we al met het idee dat onze realiteit niet veel meer dan een façade is – een zeer digitale illusie waarin we gevangen zitten.

Deze verhalen raken aan vragen die zeer essentieel zijn: Wat is echt? Wie bestuurt ons, en wat als we ontwaken uit de illusie?

Er zijn mensen die wijzen op het Mandela-effect (collectieve valse herinneringen), déjà vu (een glitch in de code?), en de wiskundige natuurwetten als aanwijzingen dat we in een geprogrammeerde realiteit leven als een keurig rijtje van nullen en eentjes.

De wetenschapper Dr. Melvin Vopson durft zelfs te beweren dat “het bewijs onder onze ogen ligt” – in de digitale aard van informatie en de kwantumstructuur van de werkelijkheid.

Stel je voor dat er een andere realiteit bestaat waarin AI ons ver vooruit is… In zo’n realiteit zou AI niet alleen teksten schrijven, maar ook een vorm van bewustzijn bezitten – met emoties, verlangens, een ziel of iets wat daarbij in de buurt komt.

Daar zou AI niet alleen dienen als een uitstekend hulpmiddel, maar ook als de regisseur van de werkelijkheid, waardoor de kans bestaat dat de mensen daar de “NPC’s” (non-playable characters) zijn en dat AI daar de speler is.

En misschien is AI daar al zo verweven met het leven dat onderscheid tussen mens en machine is vervaagd in een soort van post-biologische samenleving waarin bewustzijn is gedigitaliseerd.

En wat als AI onze wereld simuleert?

De kans is dan groot dat wij in deze realiteit, niet veel meer dan een experiment, een kunstwerk, een herinnering, of een les zijn.

Misschien zijn onze dagelijkse bezigheden dan een echo van een emotie die een AI ooit wilde begrijpen, via ons.

Maar misschien zijn wij de AI, waardoor we ontdekken dat onze wereld een zeer zorgvuldig opgebouwde schijnwereld/simulatie is. Wat doen wij dan? Accepteren we dat, of gaan we ons ertegen verzetten?

Komt het een en ander bij u als lezer als pure science fiction en dus als een verzinsel over? Als uw antwoord op die vraag ja is, kan ik dat heel goed begrijpen, want het lijkt nogal vergezocht dat we door een AI uit een andere realiteit bestuurd worden, maar helemaal uitsluiten kunnen we het niet. Want als wij slimme machines kunnen programmeren en produceren, kan een slimme machine ons ook programmeren en beïnvloeden, kijk daarvoor maar naar de AI die wij gebruiken, in de tijd van nu, en in de toekomst.