Vrede zonder rechtvaardigheid is geen vrede

 

Eindelijk, eindelijk wordt er dan in Zwitserland gepraat over het vredesplan van Trump die een einde moet maken aan de oorlog tussen Oekraïne en Rusland. Maar bij de totstandkoming van dat plan werd Oekraïne niet betrokken, terwijl het juist dat land is dat door de Russen werd aangevallen. Waarom werd Oekraïne er niet bij betrokken, en waarom werden de landen van de EU er ook niet bij betrokken? Ik weet het uiteraard niet, maar ik probeer toch een passend antwoord op deze prangende vragen te geven.

Ik heb het idee dat Poetin Oekraïne nog steeds als een deel van Rusland ziet. Dat zou een reden kunnen zijn voor het feit dat hij niet wilde dat Oekraïne bij de totstandkoming van het vredesplan van Trump betrokken zou raken. Maar waar bestaat het vredesplan eigenlijk uit? Het bestaat uit 28 punten waarvan een zeer groot deel ten nadele van Oekraïne uitvalt.

Het land mag geen lid van de NAVO worden, want Poetin wil de NAVO niet aan de Russische grenzen zien, Oekraïne moet de gehele Donbas en Loeghansk-regio aan Rusland opofferen, inclusief de gebieden van die regio’s die niet door de Russen bezet worden, én de Russische taal moet de officiële voertaal worden. Daarnaast eisen de Russen ook dat het leger van Oekraïne tot 600.000 militairen gedecimeerd wordt. Dat zijn slechts een aantal eisen van het totale eisenpakket die aangereikt zijn.

Als ik Volodomir Zelensky was geweest zou ik er de grootste moeite mee hebben gehad om ermee akkoord te gaan onder het motto: als je mijn land aanvalt, dan zal mijn land zich verdedigen, met alle gevolgen van dien.

En verdedigen doet het land zich zo goed en kwaad als het kan, het Oekraïense leger probeert zich nog steeds onder de meest hachelijke omstandigheden staande te houden, ze houden waar het maar kan de moed erin, terwijl de Russische druk steeds groter wordt.

Nou zijn er mensen die zeggen dat we ons er niet mee moeten bemoeien, maar Oekraïne vecht niet alleen voor zichzelf, maar ook voor Europa daar een groot deel van de Europese landen openlijk steun verlenen aan Oekraïne. Dat is volgens mij een de reden waarom de EU niet bij de totstandkoming van het vredesplan betrokken werd.

Hoe kijk ik als buitenstaander naar het vredesplan van Trump? Ik constateer dat het vredesplan van Trump vooral heel vaag en ten voordele van Rusland is. Om die reden alleen al heb ik er een heel hard hoofd in dat het vredesplan van Trump geaccepteerd gaat worden, want het bevat een aantal flinke gaten die hoe dan ook op een ordentelijke manier gedicht moeten worden, in overleg met Oekraïne én de landen van de EU.

Nu zegt de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio dat er een enorme vooruitgang is geboekt in de onderhandelingen over Oekraïne. Hij spreekt onder meer over een kleinere inperking van het leger, én hij hoopt dat er donderdag een akkoord ligt.

Ik hoop voor hem dat hij vooral in dat laatste gelijk krijgt, maar Poetin en Trump zijn beiden veranderlijker dan het weer, waardoor ik er bang voor ben dat er komende donderdag geen akkoord op tafel ligt, en de oorlog zich alleen maar verder voortsleept, met alle gevolgen van dien.

Om die reden alleen al zouden zowel Vladimir Poetin als Donald Trump eens heel goed naar de inhoud van het lied El Cóndor Pasa van Simon & Garfunkel moeten luisteren, want dat lied gaat immers over de vrijheid die nog boven de bergen zweeft, maar nog niet geland is. Dat is iets waar ze beiden heel goed over na moeten gaan denken, als ze dat tenminste kunnen én willen. Ik heb mijn twijfels.

Met andere woorden: vrijheid kan niet van bovenaf worden opgelegd, ze moet landen in overleg en rechtvaardigheid.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden