Twintig jaar zonder alcohol: mijn weg naar vrijheid

 

Twintig jaar geleden koos ik voor eerlijkheid en herstel. Vandaag kies ik ervoor om anderen te laten zien dat ook zij die keuze kunnen maken.

Ik ben er heel eerlijk in als ik zeg dat ik vroeger niet vies was van een paar biertjes meer of minder, ik spoog er niet in, vond het gewoon lekker, waardoor ik langzaam maar zeker naar meer biertjes verlangde. Dit had tot gevolg dat ik vaker dronken werd waardoor ik, zonder dat ik het in de gaten had, steeds meer alleen kwam te staan.

Tijdens een uitgaansavond wezen mijn toenmalige vrienden me erop dat zij van mening waren dat ik wel wat veel dronk, maar ik wuifde dat weg onder het mom ‘ach, het valt wel mee’. Maar het viel niet mee, het viel helemaal niet mee, maar dat zag ik op dat moment nog niet, of eerder, ik wilde het niet zien, daar ik daar op dat moment te getroebleerd, te dronken, voor was.

Door het feit dat mijn toenmalige vrienden niets meer voor mij konden, of wilden doen, bleef ik maar doorgaan met drinken tot ik er bijna bij neerviel, om het een paar uur later, na mijn roes uitgeslapen te hebben, gewoon weer op een drinken te zetten, met alle gevolgen van dien.

Mijn toenmalige vrienden lieten mij hierdoor om zeer begrijpelijke reden vallen, alleen mijn zus bleef naast mij staan, waardoor ik er toch niet helemaal alleen voorstond. Wat ik zeker in die tijd voor mijn zus had moeten zijn was de grote broer die haar door het leven zou loodsen en helpen waar hij kon. Maar in plaats daarvan had ik alleen maar aandacht voor bier, bier en nog eens bier, waardoor ook zij op een gegeven moment afhaakte, daar ik volgens haar niet meer te redden was.

Dat idee had ik op een gegeven moment ook, waardoor ik er heel langzaam maar zeker aan begon te denken om te gaan stoppen met het nuttigen van alcoholhoudende drank. Het punt is alleen ik er jaren en jaren over heb gedaan om de daad bij het woord te voegen, daar ik niet de moed had om echt door te pakken.

Maar op een gegeven moment hakte ik toch definitief de knoop door. Ik had een bepaalde datum, 28 februari 2005, in gedachten om echt te stoppen met het drinken van alcoholhoudende drank, en ik hield me daar aan, want ik had de wil gekregen om het ook echt te doen. Ik was er in die tijd wel bang voor dat ik met een terugval te maken zou krijgen, maar dat zag ik als een hindernis die genomen moest worden.

Mijn zus merkte toen op dat ik er beter uit ging zien, waardoor dat voor mij een extra stimulans was om door te gaan op de door mij ingeslagen weg, de weg naar volledig herstel, waardoor de relatie met mijn zus na verloop van tijd, langzaam maar zeker, steeds een beetje beter werd.

De terugval, waar ik zo bang voor was, is nooit gekomen. Het was dus een angst die in mijn geval ongegrond was. Nu zeg ik het volgende: je kan echt stoppen met drinken, maar dan wel alleen als je daar echt voor de volle honderd procent achterstaat. Daarnaast zeg ik nu geregeld ook iets dat mensen tegen de borst kan stoten: je bent een rund als je met alcohol stunt. Dat klinkt misschien hard, maar sommige mensen hebben zo’n opmerking klaarblijkelijk nodig om hun ogen te openen.

Hoe kijk ik nu naar alcohol? Alcohol is naar mijn mening een harddrug die gewoon legaal te koop is in supermarkten, cafés, restaurants en hotels. Vind ik dat prima? Ja en nee. Als ik iemand op een terras of in de stamkroeg zie die met mate van haar of zijn biertje geniet, vind ik het prima. Maar als ik iemand dronken over de straat zie zwalken, zie ik hoe groot het probleem is daar 7,2% van de volwassen Nederlanders een zwaar alcoholprobleem heeft.

Wat doet de overheid tegen alcoholmisbruik? Campagne voeren. Wat kan de samenleving tegen alcoholmisbruik doen? Erover praten, zonder oordeel, met de mensen die een alcoholprobleem hebben of dreigen te krijgen. Mijn toenmalige vrienden deden dat in mijn alcoholische tijd met mij, mijn zus deed het met mij, en nu doe ik het met anderen die willen stoppen met drinken, want ook zij hebben het recht op een alcoholvrij en dus veel beter leven die het waard is om geleefd te worden.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Loslaten is ook liefde

Het briefje dat me stil kreeg

AI mag veel, maar geen presentator spelen