Stoer doen is niet stoer

 

Ik hoor weleens mensen praten over de dingen die ze in hun leven hebben bereikt. Ze doen er soms zelfs een beetje stoer over. Daar ben ik niet zo van daar ik ‘doe maar lekker gewoon, dan doe je al stoer genoeg’ als levensmotto heb.

Laatst ontmoette ik op straat een oude bekende die ik in jaren niet had gezien. We raakten aan de praat, haalden herinneringen naar voren, lachten tot de tranen vloeiden, waarna hij plompverloren aan me zei dat hij volledig deel uit had gemaakt van het korps commando’s. Ondanks dat ik wist dat dat voor slechts een deel klopte, liet ik hem in de waan dat ik hem geloofde, want ik wilde het moment niet verpesten.

Feit is dat hij ooit wel de training van het korps commando’s heeft gevolgd, maar feit is ook dat hij de strakke en dus zeer zware training fysiek niet aankon, waardoor hij bij een ander legeronderdeel gedetacheerd werd. Hij deed nogal stoer over zijn tijd bij het korps commando’s, dat het zeer zwaar, maar ook zeer eervol was om een commando te zijn.

De herinnering die toen ik me opkwam was er een die aan me liet zien hoe teleurgesteld hij erover was dat hij de training niet kon voltooien, en dat hij bij een ander legeronderdeel gedetacheerd werd. Maar waarom wilde hij me doen geloven dat hij zijn militaire diensttijd volledig bij het korps commando’s had vervuld? Had hij het idee dat ik het door de jaren heen vergeten was dat hij de training bij het korps commando’s om fysieke redenen niet kon voltooien, of deed hij er stoer over om zichzelf een beter gevoel te geven?

Ik weet het niet, en ik wil het ook niet weten, maar ik weet wel dat er mensen zijn die stoer over iets doen om zichzelf een beetje beter te voelen. Met die personen heb ik wel een beetje medelijden, want ze hebben misschien een leven die niet zo prettig als als het lijkt.

Zelf heb ik vier jaar bij een pantserinfanteriebataljon gediend. Ik maakte daar deel uit van de bewaking, waardoor ik best een verantwoordelijke job had, maar deed daar nooit stoer over, daar het voor mij gewoon een job was die uitgevoerd diende te worden.

Ook na mijn militaire diensttijd heb ik nooit stoer gedaan over de jobs die ik daarna had. Goed ik was onder meer werkzaam als metaalbewerker, werkte in de groenvoorziening van Glanerbrug, verrichtte werk bij Bleckmann in Oldenzaal en de Vrije School in Enschede, en oh ja, ik werkte ook nog bij een landelijk bekend casino, een bedrijf met het woord Holland in het logo. Mooi, lekker belangrijk, maar niet echt.

Punt is dat ik niets heb met stoerdoenerij, want het voegt niets toe, het zegt helemaal niets, maar laat juist aan mensen zien dat stoere mensen in feite helemaal niet zo stoer zijn als ze zichzelf voordoen.

Wat de oude bekende betreft die ik een tijdje geleden op straat tegen kwam: ach, ik laat hem maar in de waan dat ik zijn verhaal geloof, maar ik weet wel beter, en hij weet dat heel diep van binnen misschien ook.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden