One flew over the cuckoo's nest: iconisch of iconische miskleun?

 

Er zijn mensen die de film One flew over the cuckoo’s nest een iconische filmklassieker vinden, waardoor ze er dan ook blij mee zijn dat de film voor even in de bioscopen teruggekeerd is. Maar hoe kijk ik naar deze film? Vind ik hem goed, of vind ik de film alleen maar een vervelende miskleun?

Jack Nicholson is al jaren een van mijn meest favoriete filmacteurs die ik ken uit films als Prizzi’s Honor, The Shining, Chinatown, The Departed en Terms of Endearment. Hierdoor raakte ik er ook benieuwd naar hoe de film One flew over the cuckoo’s nest mij zou bevallen.

Om die reden huurde ik de film om die vol verwachting eens heel intens te gaan zien en… wat was het een teleurstelling van jewelste voor mij! Tijdens het kijken kon ik de aandacht er alleen met de grootste moeite bijhouden, daar ik steeds in slaap dreigde te vallen.

Dat lag niet aan de acteerprestatie van Jack Nicholson, want die was zoals altijd goed op dreef. Nee, het was het verhaal dat zich maar voortsleepte.

Hierdoor kan ik maar niet begrijpen dat er mensen zijn die de film op handen dragen. Wat vinden ze er fascinerend aan, of eerder, hoe komt het dat het verhaal van de film mij maar niet weet te pakken? Komt het door de psychologie die erin verwerkt zit, komt het door de sfeer die de film uitstraalt, wat is er iconisch aan?

Ik weet het écht niet waardoor ik nog steeds naar de oorzaak van mijn verveling zoek.

Ter ere van het 50-jarig jubileum draait de film in 4K-restauratie nu dus weer even in de bioscopen. Let even op het woord ‘even’ want ik hoop dat het ook bij even blijft daar ik de film persoonlijk een iconische vervelende miskleun vind.