Niet alleen de pleegouders faalden

 

Gistermiddag hoorden de ‘pleegouders’ van het Vlaardingse pleegmeisje een celstraf van elf en een halfjaar met een niet gemaximeerde tbs met dwangverpleging tegen zich eisen. Maar zijn zij de enige schuldigen in deze verschrikkelijke zaak? Nee, dat zijn ze niet daar de instanties die verantwoordelijk waren voor het welzijn van het pleegmeisje zeer ernstige steken hebben laten vallen.

Daar zaten ze dan, de ‘pleegouders’ van het pleegmeisje, die door hun toedoen nu de verstandelijke vermogens van een peuter heeft, en de rest van haar leven afhankelijk van zorg zal zijn. Ze hoorden de strafeis van het OM aan, reageerden er op, maar uit niets bleek dat ze spijt van hun daden hebben.

Hoe zag de strafeis van het OM eruit? Het OM eiste een onvoorwaardelijke celstraf van elf en een halfjaar met een niet gemaximeerde tbs met dwangverpleging tegen ze.

Dat mag misschien voor vele mensen onder ons als veel te laag klinken, maar als de rechtbank tijdens de uitspraak aan de strafeis tegemoet komt, en daar ook nog eens een niet gemaximeerde tbs met dwangverpleging aan toevoegt, is de kans levensgroot dat de ‘pleegouders’ van het pleegmeisje voor een extreem lange tijd uit de samenleving gehaald zullen worden.

Maar zijn zij de enige schuldigen in deze verschrikkelijke zaak? Nee, absoluut niet, want er zijn instanties die verantwoordelijk waren voor het welzijn van het pleegmeisje die zeer ernstige steken hebben laten vallen, met alle verschrikkelijke gevolgen van dien.

De betreffende instanties hebben aangegeven dat ze inmiddels maatregelen hebben genomen om erger te voorkomen, maar hoe stellig zijn ze daarin? En is het wel op een goede manier te controleren? Ik kan helaas geen passende antwoorden op deze vragen geven, maar ik zeg wel dat de instanties er medeverantwoordelijk voor zijn dat het pleegmeisje zeer ernstig mishandeld werd door haar ‘pleegouders’ die nooit de rol van pleegouders toegewezen hadden mogen krijgen, daar ze, naar uit onderzoek gebleken is, in totaal vier kinderen ernstig mishandeld hebben.

Mijn vriendin en ik luisterden gisteravond naar het verhaal van de biologische moeder van het pleegmeisje. Ze maakte gebruik van haar spreekrecht. Wat zij geëmotioneerd vertelde ging ons door merg en been, waardoor mijn vriendin en ik een zeer stevige brok in de keel kregen, niet alleen door zeer oprecht medeleven en emoties, maar zeker ook door ongekende woede, want hoe was het in vredesnaam mogelijk dat het pleegmeisje uitgerekend bij díe ‘pleegouders’ in huis werd geplaatst? En waar waren de verantwoordelijke instanties toen bleek dat het pleegmeisje in maanden al geen contact met haar contactpersoon meer had?!

Toen de biologische moeder van het pleegmeisje haar verhaal deed luisterden de rechters, heel terecht, aandachtig naar dat wat ze te vertellen had, waardoor mijn vriendin en ik ervan overtuigd zijn dat ze door haar verhaal geraakt werden.

Ze noemde de ‘pleegouders’ onder meer monsters, was daar terecht heel resoluut en dus heel direct in, nam geen blad voor de mond, waardoor mijn vriendin en ik er nu vanuit gaan dat de rechtbank de strafeis, zonder dralen, blikken of blozen, van het OM over zal nemen.

De rechtbank doet naar verwachting op vrijdag 22 november 2025 uitspraak in deze zaak.