Luisteren is geen zwakte, maar leiderschap

 

Het is al jaren een vaststaand feit dat de politiek een slangenkuil is. Wat we tegenwoordig vooral zien is dat de omgangsvormen tussen politici sterk gepolariseerd zijn. Dat heeft hoe dan ook een invloed op de omgangsvormen die wij als gewone burgers naar elkaar toe hanteren. Om die reden lijkt het mij dan ook een goed idee dat de politici zich heel even in de spiegel aan gaan kijken, niet alleen omdat ze een voorbeeldfunctie hebben, maar vooral ook omdat ze invloed op mensen hebben.

Zoals ik eerder al schreef ben ik dit jaar niet naar de stembus gegaan, en met reden, want ik was het gekonkel en geschreeuw van de politici in Den Haag meer dan zat. In feite stonden ze tijdens een plenaire vergadering alleen maar naar elkaar te schreeuwen en elkaar af te katten, waardoor er niks bereikt werd. Dat had zijn invloed op de bevolking die daardoor in meerdere kampen verdeeld raakte, met als gevolg dat de polarisatie ook in de bevolking toesloeg.

Nu zijn er mensen die zeggen dat met name Geert Wilders de meest polariserende toon aansloeg. Het kan zijn dat ze daar voor een deel gelijk in hebben, maar het was echt niet Geert Wilders alleen die een toon aansloeg die polariserend werkte, daar andere politici zijn politieke ideeën voor een groot deel gekopieerd hebben om mensen op hun partijen te laten stemmen.

Bij mij hadden de politici dan wel dikke pech, want ik liet me tijdens de campagneperiode niet beïnvloeden daar ik al jaren mijn eigen politieke standpunten heb.

Een van die standpunten heeft eigenlijk helemaal niets met de politiek te maken, maar eerder met het hanteren van betere omgangsvormen, het beter met elkaar omgaan, het elkaar respecteren, het beter naar elkaars mening luisteren zonder daarbij een oordeel over de ander te vellen.

Ik maak me daar op een dagelijkse basis ‘schuldig’ aan door gewoon even goed te luisteren naar dat wat iemand aan mij te vertellen heeft. Hierdoor komt het bij mij dan ook vaak voor dat ik na ga denken over dat wat een ander aan me zegt, waardoor ik geregeld constateer dat die ander in de kern wel een beetje gelijk heeft. Dat geef ik dan ook openlijk toe.

Als politici dat nu onderling ook eens zouden gaan doen, als ze eens een beetje beter naar elkaar zouden gaan luisteren, als ze elkaar eens wat minder zouden afkatten en bekritiseren, zou het dan kunnen zijn dat ze beter in staat zouden zijn om ons land te besturen? Dat weet ik wel zeker, maar politici en goed luisteren naar elkaar, dat is en blijft naar mijn mening een zeer heikel punt.

Copyright, John Kukken, 2025, alle rechten voorbehouden