Keyboard misfits en de giftige cocktail van online haat

 

Het internet is een handige tool om items snel op te kunnen zoeken. Je surft via een zoekmachine naar de website van bijvoorbeeld een krant of een onlinekledingwinkel, en hoppa, je vindt het item dat je wil lezen of aanschaffen, lekker snel en lekker veilig. Dat is de prettige kant van het internet. Maar door de komst van het internet kwam ook een zeer onprettig fenomeen om de hoek kijken, online haat.

Online haat ontstond in het begin van de jaren 90 door de opkomst van publieke internetfora en chatrooms. Een andere betekenis voor online haat is online pesten. Maar wat houdt dat online pesten nou precies in? Daar kan ik uit eigen ervaring een antwoord op geven. Online pesten staat onder meer voor het uiten van haatdragende taal waar mensen zeer diep geraakt door kunnen worden.

Kijk, het gebruik van haatdragende taal is veel meer dan zomaar een beetje pesten of jennen, het is dan ook veel meer dan iemand zomaar een beetje dwarszitten, het is ronduit beledigend en helaas vaak ook zeer bedreigend, waardoor online haat op psychologisch gebied echt wel iets met je doet.

Ik reageerde een keer op een foto waarop een mooie vrouw te zien was. Ik liet aan haar weten dat ze er er goed uitzag, en dat ik het beste voor haar hoopte. De reacties die ik op de comment kreeg waren niet mals. Ik moest een vrouw van mijn eigen leeftijd zoeken, ik moest zo snel mogelijk door de politie worden opgepakt, én ik moest over mijn schouders gaan kijken omdat ze mij zouden komen opzoeken om mij te grazen te nemen.

Ik schreef alleen maar dat ik van mening was dat ze er goed uitzag, en dat ik het beste voor haar hoopte. Ik had er geen intieme gevoelens bij, en ik wilde haar zeker niets aandoen, waardoor ik er erg verbaasd over was dat ik online haat over me heen kreeg om iets wat totaal onschuldig van aard was.

De vrouw die op de foto te zien was heeft de nare comments die ik te verwerken kreeg ook gelezen, waarna ze direct aan mij liet weten dat ze het erg vond dat ik online haat over me heen gestort kreeg. Haar comment deed me goed, maar ik begon me toen wel af te vragen waarom er mensen zijn die haatdragende berichten naar anderen sturen. Hebben ze er een probleem mee dat er mensen zijn die op bijvoorbeeld Facebook op een gewone manier met elkaar willen communiceren, zijn ze er zelf door hun eenzaamheid niet toe in staat, of hebben ze, om welke reden dan ook, zoveel haat in zich dat ze niet anders kunnen?

Ik weet het niet, maar eenzaamheid en haat gaan soms hand in hand, waardoor een een gevaarlijke cocktail van emoties ontstaat waarvan anderen dan weer het slachtoffer dreigen te worden. Daarnaast heb ik vaak ook het idee dat de mensen die op internetfora als bijvoorbeeld X haatdragende taal uitslaan zich veilig achter hun keyboard voelen. Deze mensen noem ik keyboard misfits, mensen die in werkelijkheid wellicht niet veel voorstellen, maar zich vanachter hun keyboard voordoen als een ware ‘held’ die even anderen de les zullen lezen.

Door de jaren heen heb ik geleerd om daar op een verantwoorde manier mee om te gaan. Hoe doe ik dat? Eenvoudig, ik reageer niet op de haatdragende comments die ik ook nu sporadisch nog wel te verwerken krijg, én heel belangrijk, ik verwijder ze direct uit mijn inbox, waarna ik ze ook direct blokkeer.

Nu zijn er mensen die zeggen dat dat zinloos is daar de keyboard misfits dan gewoon een andere schuilnaam aannemen om door te kunnen gaan met hun haatdragende activiteiten. Daar hebben die mensen gelijk in, maar het is voor zover ik weet de enige manier om de keyboard misfits flink dwars te zitten, en daar heb ik dan weer plezier in.

Wat hebben de haatdragende comments met mij gedaan? Ik voelde me buitengesloten, maar ik ontwikkelde geen angst of somberheid. Aan de andere kant nam mijn wantrouwen wel toe, maar dat heeft er op de ene of de andere manier juist ook weer voor gezorgd dat ik online discussies niet uit de weg ga. Met andere woorden: ik ga de online discussies aan, altijd met respect, zachtaardig als het kan, maar keihard als het moet.

Is er een gebrek aan regulering? Er wordt steeds meer tijd en geld besteed aan beleid en moderatie, maar handhaving is én blijft lastig, waardoor online haat helaas nog lang zal blijven bestaan. Om die reden alleen al is het verstandig om de vinger aan de pols te blijven houden, elkaar te waarschuwen en bij te staan, waardoor de keyboard misfits hopelijk in gaan zien dat ze zinloos en vooral beschadigend en ontregelend bezig zijn.

Kortom: het is niet de technologie die online haat verspreidt, maar de mens, om die reden is het dus ook de mens die het kan stoppen.