Duogesprekken: de test van politieke volwassenheid

Klaarblijkelijk is Wouter Koolmees een man die van doorpakken houdt, want hij wil de partijen in duo’s tegenover elkaar aan tafel zetten.

Toen ik dat in het AD las dacht ik: eindelijk hebben we iemand die de partijen tot de orde roept door ze keihard face-to-face tegenover elkaar te zetten, waardoor ze als het ware gedwongen worden om kleur te bekennen, water bij de wijn te doen, een compromis te bereiken of hoe je het ook wilt noemen.

Dit roept echter wel een vraag op: forceert Koolmees hierdoor niet te veel? Antwoord: hij heeft weinig tijd gekregen van de Kamer, hij heeft verder alleen nog maandag om gesprekken te voeren. Hij hoort partijen zeggen dat er onoverbrugbare verschillen zijn, maar hij vindt het zijn taak om erachter te komen of dat ook écht zo is.

In mijn optiek is het heel eenvoudig: laat politieke partijen elkaar in de ogen aankijken, laat ze maar even zweten, laat ze weten dat het landsbelang op het spel staat, en laat ze vooral weten dat niet zij, maar de Nederlandse kiesgerechtigden de baas in ons land zijn. Wedden dat ze er dan toe bereid zijn om een compromis te sluiten!

Nu zijn er ook weer mensen die zeggen dat de duogesprekken niets op zullen leveren, en daar hebben ze misschien ook wel gelijk in, maar de tijd dringt, er zullen hoe dan ook verstandige stappen gezet moeten worden, waardoor ik van mening ben dat de duogesprekken op den duur hun vruchten af zullen werpen.

Daarom alleen al wens ik Wouter Koolmees voor de komende dagen alle succes toe, want in politiek opzicht staat ons land op dit moment al maanden stil, terwijl ons land op politiek gebied stappen vooruit moet zetten. Met andere woorden: er is veel werk aan de winkel, de schouders moeten er flink ondergezet worden, en er moet voortvarend te werk worden gegaan. Dat is voor sommige politici een grote horde om te nemen, maar een grote horde moet weleens genomen worden om voortvarend in een nieuw kabinet aan het werk kunnen gaan.

Als Koolmees de partijen aan tafel krijgt, dan is het aan hen om te bewijzen dat ze het landsbelang écht dienen, want Nederland wacht, en Nederland verdient beter.