De vergeten kracht van een lied met een verhaal

 

Een lied als Scarlet Ribbons raakt mij op een manier die zijn weerga niet kent. Niet door de beat, maar door het emotionele verhaal.

Ik geef het direct stante pede toe dat ik geen liefhebber van de hits van vandaag ben, daar ik graag naar golden oldies luister. Waarom luister ik graag naar golden oldies? Om de nostalgie, de mooie herinneringen die er voor mij aan verbonden zijn, en de teksten die een verhaal vertellen.

Neem nou de muziek van The Cats, de Volendamse band die hun muziek altijd van een orkestrale begeleiding voorzag. Bij welke artiest hoor je het tegenwoordig nog dat ze gebruik hebben gemaakt van een volledig orkest? The Cats waren in de jaren 70 en 80 een begrip in ons land, waardoor Piet Veerman, Jaap Schilder, Arnold Mühren, Cees Veerman (geen familie van Piet) en Theo Klouwer niet zonder herkend te worden door fans over straat konden. Met hun onvergetelijke songs betoverden ze vele mensen waardoor ze mensen van alle generaties raakten.

One Way Wind, Lea, Why, There Has Been A Time, Country Woman, Rock’n Roll, The End Of The Show, Marian, zijn songs die mij ook nu nog blij weten te maken, daar ze mij nog steeds raken. Maar als ik echt even geëmotioneerd wil raken luister ik altijd even naar Scarlet Ribbons daar de tekst van dat lied mij raakt op een manier die zijn weerga niet kent. De zangstem van Piet Veerman past ook precies bij dat lied, daar hij door de mooie klank van zijn zangstem het lied voorziet van de melancholie die het nodig heeft.

Daarnaast is het ook zo dat juist dat lied mij herinnert aan vervlogen tijden, herinneringen en mensen die mij zeer dierbaar zijn, waardoor ik in staat wordt gesteld om in mijn gedachten in de tijd terug te reizen, om te zien dat we het in die tijd zo slecht nog niet hadden.

Ik mis dat in de artiesten en songs van tegenwoordig. Dat heerlijke gevoel van melancholie dat ik zo heel erg omarm, lijkt in de vergetelheid te zijn geraakt, waardoor gewoon even lekker rustig luisteren een taboe lijkt te zijn geworden.

Tegenwoordig lijkt het zo te zijn dat we op beats moeten dansen zonder te weten waar een tekst echt over gaat, waardoor we de essentie van de tekst over lijken te slaan. Dat vind ik erg jammer, want ook de muziek van vandaag heeft ons heel wat te bieden als we de kans krijgen om er gewoon even lekker rustig naar te luisteren, zonder ruis, zonder poespas, en vooral ook zonder onnodige opsmuk, maar mét gevoel, compassie en empathie.